Mick

Mick

Mick

The man was about forty-five. He had a short grey beard and dark hair with a lot of grey in it. His eyes were grey-blue and very tired. He looked at Ana for a long moment, and he didn’t smile.

Mężczyzna miał około czterdziestu pięciu lat. Miał krótką siwą brodę i ciemne włosy z dużą ilością siwizny. Jego oczy były szaroniebieskie i bardzo zmęczone. Patrzył na Anę przez długą chwilę i nie uśmiechnął się.

“You’re the one from the window,” he said at last.

„To ty stałaś w oknie” – powiedział w końcu.

“Yes,” Ana said. Her voice was not as strong as she wanted. “And you’re the one from the back step.”

„Tak” – powiedziała Ana. Jej głos nie był tak pewny, jak chciała. „A ty stałeś na schodku z tyłu”.

He climbed down from the roof slowly, onto the path. He was tall and thin. His blue jumper was old, with a hole in one arm.

Zsiadł powoli z dachu na ścieżkę. Był wysoki i chudy. Jego niebieski sweter był stary, z dziurą na jednym ramieniu.

“You ran after me,” he said. “In the night, in the rain, in a jumper. That was very brave. Or very silly. I’m not sure.”

„Biegłaś za mną” – powiedział. „W nocy, w deszczu, w swetrze. To było bardzo odważne. Albo bardzo głupie. Sam nie wiem”.

“Silly,” Ana said. “I was very wet the next day.”

„Głupie” – powiedziała Ana. „Następnego dnia byłam cała mokra”.

For a second, something moved in his face. It was almost a smile, but not quite. “I’m Mick,” he said.

Przez sekundę coś drgnęło na jego twarzy. To był prawie uśmiech, ale nie do końca. „Jestem Mick” – powiedział.

“Mick,” Ana said. “And where are you from, Mick?”

„Mick” – powiedziała Ana. „A skąd jesteś, Mick?”

“Manchester. I came here two months ago, for work. I work nights at the supermarket warehouse, at the edge of town. I start at four in the morning.” He looked at the canal. “The river path is the fastest way there.”

„Z Manchesteru. Przyjechałem tu dwa miesiące temu do pracy. Pracuję na nocną zmianę w magazynie supermarketu, na skraju miasta. Zaczynam o czwartej rano”. Spojrzał na kanał. „Ścieżka nad rzeką to najszybsza droga”.

“And on the way, you take the bread.”

„I po drodze bierzesz chleb”.

“Yes. I take the bread.” He didn’t look sorry. “The first week, I saw a bag on a step. Every night. In the morning, it was always still there. Good bread, going in the bin. And I was hungry. Is that a crime?”

„Tak. Biorę chleb”. Nie wyglądał na skruszonego. „W pierwszym tygodniu zobaczyłem torbę na schodku. Co noc. Rano zawsze tam jeszcze leżała. Dobry chleb trafiał do kosza. A ja byłem głodny. Czy to przestępstwo?”

“How do you know it was always still there in the morning?”

„Skąd wiesz, że rano zawsze tam jeszcze leżała?”

He looked at her. “I walk home that way too. At six.”

Spojrzał na nią. „Tamtędy też wracam do domu. O szóstej”.