The Last Bus

Too late

Te laat

Diego lives in Buenos Aires. He is thirty-six. He is a waiter in a big, busy restaurant.

Diego woont in Buenos Aires. Hij is zesendertig jaar oud. Hij is ober in een groot, druk restaurant.

He works every night, from six to one in the morning. His feet hurt. His back hurts.

Hij werkt elke avond, van zes uur tot één uur in de nacht. Zijn voeten doen pijn. Zijn rug doet pijn.

It is Friday night. The restaurant is full. People eat meat and drink red wine. They talk and laugh.

Het is vrijdagavond. Het restaurant is vol. Mensen eten vlees en drinken rode wijn. Ze praten en lachen.

“Diego! Table nine wants to pay!” says the boss. “And table four wants another bottle of wine!”

“Diego! Tafel negen wil betalen!” zegt de baas. “En tafel vier wil nog een fles wijn!”

“Yes, boss,” says Diego. He runs to table nine. He runs to table four.

“Ja, baas,” zegt Diego. Hij rent naar tafel negen. Hij rent naar tafel vier.

In the corner, there is a man with a guitar. He plays for the people at the tables. Nobody listens to him.

In de hoek is er een man met een gitaar. Hij speelt voor de mensen aan de tafels. Niemand luistert naar hem.

Diego listens. “Nice,” he thinks. He always listens to the music.

Diego luistert wel. “Mooi,” denkt hij. Hij luistert altijd naar de muziek.

Diego has a guitar at home. It is in the cupboard in his bedroom. He never opens that cupboard.

Diego heeft thuis een gitaar. De gitaar staat in de kast in zijn slaapkamer. Hij doet die kast nooit open.

His old dream is music. But a waiter has no time for music. A waiter has tables.

Zijn oude droom is muziek. Maar een ober heeft geen tijd voor muziek. Een ober heeft tafels.

“Diego! Why are you standing there? Table two wants coffee!”

“Diego! Waarom sta je daar? Tafel twee wil koffie!”

“Sorry, boss.”

“Sorry, baas.”

A woman at table two smiles at him. “You look tired,” she says.

Een vrouw aan tafel twee glimlacht naar hem. “U ziet er moe uit,” zegt ze.

“I am always tired,” says Diego. “Two coffees?”

“Ik ben altijd moe,” zegt Diego. “Twee koffie?”