De laatste bus

Te laat

Too late

Diego woont in Buenos Aires. Hij is zesendertig jaar oud. Hij is ober in een groot, druk restaurant.

Diego lives in Buenos Aires. He is thirty-six. He is a waiter in a big, busy restaurant.

Hij werkt elke avond, van zes uur tot één uur in de nacht. Zijn voeten doen pijn. Zijn rug doet pijn.

He works every night, from six to one in the morning. His feet hurt. His back hurts.

Het is vrijdagavond. Het restaurant is vol. Mensen eten vlees en drinken rode wijn. Ze praten en lachen.

It is Friday night. The restaurant is full. People eat meat and drink red wine. They talk and laugh.

“Diego! Tafel negen wil betalen!” zegt de baas. “En tafel vier wil nog een fles wijn!”

“Diego! Table nine wants to pay!” says the boss. “And table four wants another bottle of wine!”

“Ja, baas,” zegt Diego. Hij rent naar tafel negen. Hij rent naar tafel vier.

“Yes, boss,” says Diego. He runs to table nine. He runs to table four.

In de hoek is er een man met een gitaar. Hij speelt voor de mensen aan de tafels. Niemand luistert naar hem.

In the corner, there is a man with a guitar. He plays for the people at the tables. Nobody listens to him.

Diego luistert wel. “Mooi,” denkt hij. Hij luistert altijd naar de muziek.

Diego listens. “Nice,” he thinks. He always listens to the music.

Diego heeft thuis een gitaar. De gitaar staat in de kast in zijn slaapkamer. Hij doet die kast nooit open.

Diego has a guitar at home. It is in the cupboard in his bedroom. He never opens that cupboard.

Zijn oude droom is muziek. Maar een ober heeft geen tijd voor muziek. Een ober heeft tafels.

His old dream is music. But a waiter has no time for music. A waiter has tables.

“Diego! Waarom sta je daar? Tafel twee wil koffie!”

“Diego! Why are you standing there? Table two wants coffee!”

“Sorry, baas.”

“Sorry, boss.”

Een vrouw aan tafel twee glimlacht naar hem. “U ziet er moe uit,” zegt ze.

A woman at table two smiles at him. “You look tired,” she says.

“Ik ben altijd moe,” zegt Diego. “Twee koffie?”

“I am always tired,” says Diego. “Two coffees?”