Ostatni autobus

Za późno

Too late

Diego mieszka w Buenos Aires. Ma trzydzieści sześć lat. Jest kelnerem w dużej, ruchliwej restauracji.

Diego lives in Buenos Aires. He is thirty-six. He is a waiter in a big, busy restaurant.

Pracuje każdej nocy, od szóstej do pierwszej w nocy. Bolą go stopy. Boli go kręgosłup.

He works every night, from six to one in the morning. His feet hurt. His back hurts.

Jest piątek wieczorem. Restauracja jest pełna. Ludzie jedzą mięso i piją czerwone wino. Rozmawiają i śmieją się.

It is Friday night. The restaurant is full. People eat meat and drink red wine. They talk and laugh.

„Diego! Stolik numer dziewięć chce zapłacić!” mówi szef. „A stolik numer cztery chce kolejną butelkę wina!”

“Diego! Table nine wants to pay!” says the boss. “And table four wants another bottle of wine!”

„Tak, szefie”, mówi Diego. Biegnie do stolika numer dziewięć. Biegnie do stolika numer cztery.

“Yes, boss,” says Diego. He runs to table nine. He runs to table four.

W rogu stoi mężczyzna z gitarą. Gra dla ludzi przy stolikach. Nikt go nie słucha.

In the corner, there is a man with a guitar. He plays for the people at the tables. Nobody listens to him.

Diego słucha. „Ładnie”, myśli. Zawsze słucha muzyki.

Diego listens. “Nice,” he thinks. He always listens to the music.

Diego ma gitarę w domu. Stoi w szafie w sypialni. Nigdy nie otwiera tej szafy.

Diego has a guitar at home. It is in the cupboard in his bedroom. He never opens that cupboard.

Jego dawne marzenie to muzyka. Ale kelner nie ma czasu na muzykę. Kelner ma stoliki.

His old dream is music. But a waiter has no time for music. A waiter has tables.

„Diego! Dlaczego tam stoisz? Stolik numer dwa chce kawę!”

“Diego! Why are you standing there? Table two wants coffee!”

„Przepraszam, szefie”.

“Sorry, boss.”

Kobieta przy stoliku numer dwa uśmiecha się do niego. „Wygląda pan na zmęczonego”, mówi.

A woman at table two smiles at him. “You look tired,” she says.

„Zawsze jestem zmęczony”, mówi Diego. „Dwie kawy?”

“I am always tired,” says Diego. “Two coffees?”