โทรศัพท์ในแท็กซี่

ชายหนุ่ม

The young man

แคลร์อยู่ที่ปารีส เธออายุ 44 ปี เธอขับแท็กซี่

Claire lives in Paris. She is forty-four. She drives a taxi.

เธอทำงานทุกวัน ตั้งแต่ 7 โมงถึง 2 ทุ่ม แท็กซี่ของเธอเก่า แต่สะอาดมาก

She works every day, from seven to eight. Her taxi is old, but it is very clean.

แคลร์หย่าแล้ว เธอมีลูกชายหนึ่งคน แต่ตอนนี้เขาเป็นผู้ใหญ่แล้ว เขาอยู่ที่ลียง เขาไม่โทรหาเธอบ่อย

Claire is divorced. She has a son, but he is a man now. He lives in Lyon. He does not call her much.

เช้าวันจันทร์ ฝนตก ชายหนุ่มคนหนึ่งวิ่งมาที่แท็กซี่ เขามีกระเป๋าใบใหญ่หนึ่งใบและกระเป๋าใบเล็กหนึ่งใบ

It is Monday morning, and it is raining. A young man runs to the taxi. He has a big bag and a small bag.

“สวัสดีตอนเช้าครับ! ไปธนาคารใหญ่ที่ถนนรีโวลีครับ แล้วเร็วๆ ด้วยนะครับ! ผมสายแล้ว”

“Good morning! To the big bank on Rue de Rivoli, please. And fast, please! I am late.”

“ทุกคนสายในปารีสนั่นแหละ” แคลร์พูด เธอยิ้ม

“Everybody is late in Paris,” says Claire. She smiles.

ชายหนุ่มไม่ยิ้ม เขาคุยโทรศัพท์ เขาดูนาฬิกา เขาคุยโทรศัพท์อีก

The young man does not smile. He talks on his phone. He looks at his watch. He talks on his phone again.

“ครับแม่ ไม่ครับแม่ ผมรู้แล้วครับแม่ คืนนี้ 3 ทุ่มครับ ครับ ผมมีของครบทุกอย่าง”

“Yes, Mum. No, Mum. I know, Mum. Tonight at nine. Yes, I have everything.”

แคลร์ฟัง เธอนึกถึงลูกชายของเธอ ลูกชายของเธอไม่เคยพูดว่า “ครับแม่” ทางโทรศัพท์ ลูกชายของเธอไม่โทรมา

Claire listens. She thinks of her son. Her son never says “Yes, Mum” on the phone. Her son does not call.

“นั่นแม่ของคุณหรือคะ” เธอถาม

“Is that your mother?” she asks.

“ครับ แม่โทรมาทุกชั่วโมง แม่เป็นห่วงทุกเรื่อง”

“Yes. She calls every hour. She worries about everything.”

“แม่ก็เป็นห่วงแบบนี้แหละค่ะ” แคลร์พูด “เป็นหน้าที่ของแม่ แล้วผู้ชายหนุ่มๆ ก็ลืมทุกอย่าง”

“Mothers worry,” says Claire. “It is their job. And young men forget everything.”

แท็กซี่จอดหน้าธนาคารใหญ่ ชายหนุ่มให้เงินเธอ เขาหยิบกระเป๋าแล้ววิ่งไป

The taxi stops in front of a big bank. The young man gives her the money. He takes his bags and runs.