Ο αυλητής του Χάμελιν

Μια πόλη γεμάτη αρουραίους

A Town Full of Rats

Το έτος 1284, το Χάμελιν ήταν μια όμορφη μικρή πόλη στη βόρεια Γερμανία. Τα παλιά πέτρινα τείχη του στέκονταν δίπλα στον ποταμό Βέζερ, που ήταν βαθύς και πλατύς. Τις περισσότερες φορές, ήταν ένα ευχάριστο μέρος για να ζει κανείς.

In the year 1284, Hamelin was a pretty little town in the north of Germany. Its old stone walls stood beside the river Weser, which was deep and wide. Most of the time, it was a pleasant place to live.

Εκείνο το καλοκαίρι όμως, το Χάμελιν είχε ένα τρομερό πρόβλημα. Αρουραίους! Υπήρχαν αρουραίοι παντού.

But that summer, Hamelin had a terrible problem. Rats! There were rats everywhere.

Πάλευαν με τα σκυλιά και κυνηγούσαν τις γάτες. Έτρωγαν το τυρί στις κουζίνες και έγλειφαν τη σούπα από τα κουτάλια των μαγείρων. Έφτιαχναν ακόμα και φωλιές μέσα στα καλά κυριακάτικα καπέλα των αντρών.

They fought the dogs and chased the cats. They ate the cheese in the kitchens and licked the soup from the cooks’ spoons. They even built nests in the men’s best Sunday hats.

Τη νύχτα έτρεχαν πάνω στα κρεβάτια. Την ημέρα τσίριζαν τόσο δυνατά, που οι γυναίκες δεν μπορούσαν να ακούσουν η μία την άλλη να μιλάει.

At night they ran over the beds. During the day they squeaked so loudly that the women couldn’t hear each other talk.

Οι κάτοικοι του Χάμελιν είχαν δοκιμάσει τα πάντα. Είχαν αγοράσει περισσότερες γάτες, είχαν στήσει παγίδες και είχαν ρίξει δηλητήριο, αλλά τίποτα δεν είχε αποτέλεσμα. Κάθε εβδομάδα οι αρουραίοι φαίνονταν περισσότεροι από πριν.

The people of Hamelin had tried everything. They had bought more cats, set traps and put out poison, but nothing had worked. Every week there seemed to be more rats than before.

Επιτέλους ο κόσμος έχασε την υπομονή του. Ένα μεγάλο, θυμωμένο πλήθος βάδισε προς το Δημαρχείο, όπου ο Δήμαρχος και το δημοτικό συμβούλιο κάθονταν στο μακρύ τραπέζι τους.

At last the people lost their patience. A large, angry crowd marched to the Town Hall, where the Mayor and the council were sitting at their long table.

«Ο Δήμαρχός μας είναι ανόητος!» φώναξε κάποιος. «Και το συμβούλιο δεν είναι καθόλου καλύτερο! Πληρώνουμε για τις ωραίες γούνινες μπέρτες σας, κι εσείς τι κάνετε για εμάς; Τίποτα!»

“Our Mayor is a fool!” someone shouted. “And the council is no better! We pay for your fine fur robes, and what do you do for us? Nothing!”

«Βρείτε έναν τρόπο να απαλλαγούμε από αυτούς τους αρουραίους», φώναξε ένας άλλος άντρας, «αλλιώς θα σας πετάξουμε όλους έξω από το Δημαρχείο!»

“Find a way to get rid of these rats,” another man shouted, “or we’ll throw you all out of the Town Hall!”

Ο Δήμαρχος και οι δημοτικοί σύμβουλοι χλώμιασαν και έτρεμαν στις καρέκλες τους. Δεν είχαν ιδέα τι να κάνουν.

The Mayor and the councillors went pale and shook in their chairs. They had no idea what to do.