De rattenvanger van Hamelen

Een stad vol ratten

A Town Full of Rats

In het jaar 1284 was Hamelen een mooi klein stadje in het noorden van Duitsland. De oude stenen muren stonden langs de rivier de Weser, die diep en breed was. Meestal was het een prettige plek om te wonen.

In the year 1284, Hamelin was a pretty little town in the north of Germany. Its old stone walls stood beside the river Weser, which was deep and wide. Most of the time, it was a pleasant place to live.

Maar die zomer had Hamelen een vreselijk probleem. Ratten! Er waren overal ratten.

But that summer, Hamelin had a terrible problem. Rats! There were rats everywhere.

Ze vochten met de honden en jaagden op de katten. Ze aten de kaas in de keukens op en likten de soep van de lepels van de koks. Ze bouwden zelfs nesten in de beste zondagse hoeden van de mannen.

They fought the dogs and chased the cats. They ate the cheese in the kitchens and licked the soup from the cooks’ spoons. They even built nests in the men’s best Sunday hats.

’s Nachts renden ze over de bedden. Overdag piepten ze zo hard dat de vrouwen elkaar niet konden verstaan.

At night they ran over the beds. During the day they squeaked so loudly that the women couldn’t hear each other talk.

De mensen van Hamelen hadden alles geprobeerd. Ze hadden meer katten gekocht, vallen gezet en gif neergelegd, maar niets had gewerkt. Elke week leken er meer ratten te zijn dan daarvoor.

The people of Hamelin had tried everything. They had bought more cats, set traps and put out poison, but nothing had worked. Every week there seemed to be more rats than before.

Eindelijk verloren de mensen hun geduld. Een grote, boze menigte marcheerde naar het stadhuis, waar de burgemeester en de raad aan hun lange tafel zaten.

At last the people lost their patience. A large, angry crowd marched to the Town Hall, where the Mayor and the council were sitting at their long table.

“Onze burgemeester is een dwaas!” riep iemand. “En de raad is niet veel beter! We betalen voor jullie mooie bonten gewaden, en wat doen jullie voor ons? Niets!”

“Our Mayor is a fool!” someone shouted. “And the council is no better! We pay for your fine fur robes, and what do you do for us? Nothing!”

“Vind een manier om van deze ratten af te komen,” riep een andere man, “of we gooien jullie allemaal het stadhuis uit!”

“Find a way to get rid of these rats,” another man shouted, “or we’ll throw you all out of the Town Hall!”

De burgemeester en de raadsleden werden bleek en beefden op hun stoelen. Ze hadden geen idee wat ze moesten doen.

The Mayor and the councillors went pale and shook in their chairs. They had no idea what to do.