The Prisoner of Zenda

Red Hair and a Long Nose

ผมแดงกับจมูกยาว

“Rudolf, when are you ever going to do anything?” said my brother’s wife.

“รูดอล์ฟ เมื่อไรคุณจะทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันสักที” ภรรยาของพี่ชายผมพูด

“My dear Rose,” I answered, and I put down my egg spoon. “Why should I do anything? I have a comfortable life and nearly enough money, and nobody ever has quite enough. I’m the brother of Lord Burlesdon. It’s enough!”

“โรสที่รัก” ผมตอบ แล้ววางช้อนไข่ลง “ทำไมผมต้องทำอะไรด้วย ผมมีชีวิตสบายๆ มีเงินเกือบพอ และไม่มีใครมีเงินพอจริงๆ หรอก ผมเป็นน้องชายของลอร์ดเบอร์เลสดอน แค่นี้ก็พอแล้ว”

“You are twenty-nine,” she said, “and you’ve done nothing but…”

“คุณอายุยี่สิบเก้าแล้วนะ” เธอพูด “และคุณไม่ได้ทำอะไรเลย นอกจาก…”

“Travel around and enjoy myself? That’s true. Our family doesn’t need to do things.”

“เที่ยวไปทั่วและสนุกกับชีวิตใช่ไหม จริงครับ ครอบครัวของเราไม่จำเป็นต้องทำอะไร”

This made Rose a little angry, because her family was less grand than the Rassendylls. But she was pretty and very rich, so my brother Robert did not mind.

คำพูดนี้ทำให้โรสโกรธนิดหน่อย เพราะครอบครัวของเธอไม่ได้สูงศักดิ์เท่าตระกูลราสเซนดิลล์ แต่เธอสวยและรวยมาก พี่ชายผมโรเบิร์ตจึงไม่ถือสา

“Good families are usually worse than other families,” she said.

“ตระกูลดีๆ มักจะแย่กว่าตระกูลอื่นๆ” เธอพูด

I touched my hair, because I knew exactly what she meant.

ผมแตะผมของตัวเอง เพราะผมรู้ดีว่าเธอหมายถึงอะไร

“I’m so glad Robert’s hair is black!” she cried.

“ฉันดีใจจริงๆ ที่ผมของโรเบิร์ตสีดำ” เธอร้อง

At that moment Robert came in. He gets up at seven and works before breakfast. He saw his wife’s red face and touched it kindly.

ตอนนั้นโรเบิร์ตเดินเข้ามา เขาตื่นตอนเจ็ดโมงและทำงานก่อนอาหารเช้า เขาเห็นหน้าแดงของภรรยาก็เอามือแตะอย่างอ่อนโยน

“What’s the matter, my dear?” he asked.

“เป็นอะไรไปหรือที่รัก” เขาถาม

“She’s angry because I do nothing and I have red hair,” I said sadly.

“เธอโกรธเพราะผมไม่ทำอะไรเลยกับผมแดง” ผมพูดอย่างเศร้าๆ

“Oh, of course his hair isn’t his fault,” said Rose.

“โอ้ แน่นอน สีผมไม่ใช่ความผิดของเขา” โรสพูด

“One of the family gets that hair every thirty years or so,” said my brother. “The nose too. Rudolf has both.”

“คนในตระกูลเราจะมีผมสีนั้นทุกสามสิบปีหรือประมาณนั้น” พี่ชายผมพูด “จมูกด้วย รูดอล์ฟมีทั้งสองอย่าง”