Het verkeerde pakket

1

1

Het pakket begon te praten om 7:02 uur in de ochtend.

The parcel started talking at 7:02 in the morning.

“Word wakker, Nora,” zei het. Een vrouwenstem, zacht en verdrietig. “Je hebt het beloofd.”

“Wake up, Nora,” it said. A woman’s voice, soft and sad. “You promised.”

Sam stond op zijn sokken in de keuken. Het was zijn derde dag in de flat. Hij keek naar de doos op de tafel. De doos keek terug. Nou ja, niet echt. Maar zo voelde het wel.

Sam stood in the kitchen in his socks. It was his third day in the flat. He looked at the box on the table. The box looked back. Well, not really. But it felt like that.

“Leo?” riep hij. “Maya? Is er iemand wakker?”

“Leo?” he called. “Maya? Is anyone awake?”

Er ging een deur open. Leo kwam naar buiten met warrig haar en één oog dicht.

A door opened. Leo came out with his hair everywhere and one eye closed.

“Wat is er? Is er brand? Zeg alsjeblieft dat er geen brand is. Ik heb de pan gisteren schoongemaakt. Bijna.”

“What’s wrong? Is it a fire? Tell me it’s not a fire. I cleaned the pan yesterday. Almost.”

“Er is geen brand. Het is het pakket. Het praat.”

“It’s not a fire. It’s the parcel. It talks.”

“Pakketten praten niet, Sam.”

“Parcels don’t talk, Sam.”

“Word wakker, Nora,” zei het pakket. “Je hebt het beloofd.”

“Wake up, Nora,” said the parcel. “You promised.”

Leo deed zijn andere oog open. “Oké. Dat pakket praat.”

Leo opened his other eye. “Okay. That parcel talks.”