Thumbelina

There was once a woman who wished very much to have a little child, but she could not obtain her wish. At last she went to a fairy, and said, “I should so very much like to have a little child; can you tell me where I can find one?”

Ήταν κάποτε μια γυναίκα που ήθελε πάρα πολύ να αποκτήσει ένα μικρό παιδί, αλλά δεν μπορούσε να πραγματοποιήσει την επιθυμία της. Τελικά πήγε σε μια νεράιδα και είπε: «Θα ήθελα πάρα πολύ να αποκτήσω ένα μικρό παιδί· μπορείτε να μου πείτε πού μπορώ να βρω ένα;»

“Oh, that can be easily managed,” said the fairy. “Here is a barleycorn of a different kind to those which grow in the farmer’s fields, and which the chickens eat; put it into a flower-pot, and see what will happen.”

«Ω, αυτό μπορεί να γίνει εύκολα», είπε η νεράιδα. «Να ένας σπόρος κριθαριού διαφορετικού είδους από αυτούς που φυτρώνουν στα χωράφια του αγρότη και τους τρώνε οι κότες· βάλτε τον μέσα σε μια γλάστρα και δείτε τι θα γίνει».

“Thank you,” said the woman, and she gave the fairy twelve shillings, which was the price of the barleycorn.

«Σας ευχαριστώ», είπε η γυναίκα, κι έδωσε στη νεράιδα δώδεκα σελίνια, που ήταν η τιμή του σπόρου του κριθαριού.

Then she went home and planted it, and immediately there grew up a large handsome flower, something like a tulip in appearance, but with its leaves tightly closed as if it were still a bud.

Έπειτα πήγε στο σπίτι και τον φύτεψε, και αμέσως φύτρωσε ένα μεγάλο, όμορφο λουλούδι, που έμοιαζε στην όψη με τουλίπα, αλλά με τα πέταλά του σφιχτά κλειστά, σαν να ήταν ακόμα μπουμπούκι.

“It is a beautiful flower,” said the woman, and she kissed the red and golden-colored leaves, and while she did so the flower opened, and she could see that it was a real tulip.

«Είναι ένα όμορφο λουλούδι», είπε η γυναίκα, και φίλησε τα κόκκινα και χρυσαφένια πέταλα, και καθώς το έκανε αυτό, το λουλούδι άνοιξε και μπόρεσε να δει ότι ήταν μια αληθινή τουλίπα.

Within the flower, upon the green velvet stamens, sat a very delicate and graceful little maiden. She was scarcely half as long as a thumb, and they gave her the name of “Thumbelina,” or Tiny, because she was so small.

Μέσα στο λουλούδι, πάνω στους πράσινους βελούδινους στήμονες, καθόταν μια πολύ λεπτεπίλεπτη και χαριτωμένη μικρή κοπέλα. Ήταν μετά βίας μισή σε μήκος όσο ένας αντίχειρας, και της έδωσαν το όνομα «Τοσοδούλα», ή Μικροσκοπική, επειδή ήταν τόσο μικρή.

A walnut-shell, elegantly polished, served her for a cradle; her bed was formed of blue violet-leaves, with a rose-leaf for a counterpane.

Ένα τσόφλι καρυδιού, κομψά γυαλισμένο, της χρησίμευε για κούνια· το κρεβάτι της ήταν φτιαγμένο από μπλε φύλλα μενεξέ, με ένα ροδοπέταλο για σκέπασμα.

Here she slept at night, but during the day she amused herself on a table, where the woman had placed a plateful of water.

Εκεί κοιμόταν τη νύχτα, αλλά κατά τη διάρκεια της ημέρας διασκέδαζε πάνω σε ένα τραπέζι, όπου η γυναίκα είχε βάλει ένα πιάτο γεμάτο νερό.

Round this plate were wreaths of flowers with their stems in the water, and upon it floated a large tulip-leaf, which served Tiny for a boat. Here the little maiden sat and rowed herself from side to side, with two oars made of white horse-hair.

Γύρω από αυτό το πιάτο υπήρχαν στεφάνια από λουλούδια με τα κοτσάνια τους μέσα στο νερό, και πάνω του επέπλεε ένα μεγάλο πέταλο τουλίπας, που χρησίμευε στην Τοσοδούλα για βάρκα. Εκεί καθόταν η μικρή κοπέλα και κωπηλατούσε από τη μια πλευρά στην άλλη, με δύο κουπιά φτιαγμένα από λευκή τρίχα αλόγου.

It really was a very pretty sight. Tiny could, also, sing so softly and sweetly that nothing like her singing had ever before been heard.

Ήταν πραγματικά ένα πολύ όμορφο θέαμα. Η Τοσοδούλα μπορούσε, επίσης, να τραγουδά τόσο απαλά και γλυκά, που τίποτα παρόμοιο με το τραγούδι της δεν είχε ακουστεί ποτέ πριν.

One night, while she lay in her pretty bed, a large, ugly, wet toad crept through a broken pane of glass in the window, and leaped right upon the table where Tiny lay sleeping under her rose-leaf quilt.

Ένα βράδυ, ενώ εκείνη βρισκόταν ξαπλωμένη στο όμορφο κρεβάτι της, μια μεγάλη, άσχημη, υγρή φρύνος σύρθηκε μέσα από ένα σπασμένο τζάμι στο παράθυρο και πήδηξε κατευθείαν πάνω στο τραπέζι όπου η Τοσοδούλα κοιμόταν κάτω από το πάπλωμά της από ροδοπέταλο.

“What a pretty little wife this would make for my son,” said the toad, and she took up the walnut-shell in which little Tiny lay asleep, and jumped through the window with it into the garden.

«Τι όμορφη μικρή σύζυγος θα γινόταν αυτή για τον γιο μου», είπε η φρύνος, και πήρε το τσόφλι του καρυδιού στο οποίο η μικρή Τοσοδούλα κοιμόταν, και πήδηξε μαζί του από το παράθυρο μέσα στον κήπο.

In the swampy margin of a broad stream in the garden lived the toad, with her son. He was uglier even than his mother, and when he saw the pretty little maiden in her elegant bed, he could only cry, “Croak, croak, croak.”

Στην ελώδη όχθη ενός πλατιού ρυακιού στον κήπο ζούσε η φρύνος με τον γιο της. Εκείνος ήταν ακόμη πιο άσχημος από τη μητέρα του, και όταν είδε την όμορφη μικρή κοπέλα στο κομψό της κρεβάτι, μπόρεσε μόνο να φωνάξει: «Κουάξ, κουάξ, κουάξ».