พัสดุสำหรับคุณนายวากเนอร์

1

1

ผมชื่อทิม อายุ 28 ปี และผมทำงานที่บ้าน ผมทำเว็บไซต์ให้บริษัทเล็กๆ ห้องของผมอยู่ชั้นล่าง ติดกับประตูทางเข้าตึก ผมจึงเป็นคนรับพัสดุของตึกนี้

My name is Tim, I’m twenty-eight years old, and I work from home. I make websites for small companies. My flat is on the ground floor, right next to the front door. That’s why I’m the parcel man of the building.

คนส่งพัสดุทุกคนรู้จักผม ถ้าไม่มีใครอยู่บ้าน พวกเขาจะกดกริ่งที่ห้องผม ผมรับพัสดุให้คุณเบกเกอร์จากชั้น 1 นักศึกษา 2 คนจากชั้น 2 และคุณนายวากเนอร์จากชั้น 3

All the delivery drivers know me. When nobody is at home, they ring my bell. I take parcels for Mr Becker on the first floor, for the two students on the second floor and for Mrs Wagner on the third floor.

คุณนายวากเนอร์อายุมากกว่า 80 ปี และเธอสั่งของเยอะมาก ทั้งหนังสือ ชา ไหมพรม ครั้งหนึ่งเธอสั่งเครื่องตัดหญ้าด้วย เธอไม่มีสวน ผมไม่เคยถามเธอเลย

Mrs Wagner is over eighty, and she orders a lot: books, tea, wool. Once she even ordered a lawnmower. She doesn’t have a garden. I never asked.

วันจันทร์วันหนึ่งในเดือนพฤศจิกายน มีเสียงกริ่งดังขึ้นตอน 10 โมงเช้า คนส่งพัสดุยื่นกล่องพัสดุสีน้ำตาลกล่องเล็กให้ผม “สำหรับคุณนายวากเนอร์ ชั้น 3 ครับ เธอไม่เปิดประตู”

One Monday in November the doorbell rang at ten o’clock. The delivery driver gave me a small brown parcel. “For Wagner, third floor. She’s not answering.”

“ไม่มีปัญหาครับ” ผมตอบ ผมวางกล่องพัสดุไว้บนโต๊ะทำงาน แล้วทำงานต่อ

“No problem,” I said. I put the parcel on my desk and went on working.