De trommel zonder teken

1

1

Ravi was negentien jaar oud, en het was zijn eerste week. Hij heeft in Mumbai als lunchbezorger gewerkt.

Ravi was nineteen years old, and it was his first week. He worked in Mumbai as a lunch carrier.

Elke ochtend hebben de vrouwen van de stad de lunch gekookt en in metalen trommels gedaan. Ravi en de andere mannen hebben de trommels opgehaald en in houten kisten gelegd. Daarna zijn ze met de trein naar de kantoren gegaan. Om half een heeft iedereen zijn warme eten op tafel gehad.

Every morning the women of the city cooked lunch and packed it into metal boxes. Ravi and the other men collected the boxes and put them into wooden crates. Then they went to the offices by train. At half past twelve everyone had their warm food on the table.

Op elk deksel was een teken: letters, cijfers en een gekleurde stip. Ravi kende de tekens nog niet goed. Maar de mannen hebben ze als een boek gelezen, en zo is elke trommel bij het juiste gebouw gekomen.

On every lid there was a mark: letters, numbers and a coloured dot. Ravi did not know the marks well yet. But the men read them like a book, and so every box reached the right building.

Oom Suresh was de chef van de groep. Hij was vijfenvijftig jaar oud en heeft in twintig jaar nooit een trommel verloren. “Wie een hele week zonder fouten werkt, krijgt zijn eigen route,” zei hij tegen Ravi. “Je hebt nog één dag.”

Uncle Suresh was the head of the group. He was fifty-five years old and had never lost a box in twenty years. “Whoever works a whole week without a mistake gets their own route,” he said to Ravi. “You have one day left.”