Pudełko bez znaku

1

1

Ravi miał dziewiętnaście lat i to był jego pierwszy tydzień. Pracował w Mumbaju jako dostawca obiadów.

Ravi was nineteen years old, and it was his first week. He worked in Mumbai as a lunch carrier.

Każdego ranka kobiety w mieście gotowały obiad i pakowały go do metalowych pudełek. Ravi i inni mężczyźni odbierali pudełka i wkładali je do drewnianych skrzyń. Potem jechali pociągiem do biur. O wpół do pierwszej każdy miał swój ciepły obiad na stole.

Every morning the women of the city cooked lunch and packed it into metal boxes. Ravi and the other men collected the boxes and put them into wooden crates. Then they went to the offices by train. At half past twelve everyone had their warm food on the table.

Na każdej pokrywce był znak: litery, cyfry i kolorowa kropka. Ravi jeszcze nie znał dobrze tych znaków. Ale mężczyźni czytali je jak książkę i dzięki temu każde pudełko trafiało do właściwego domu.

On every lid there was a mark: letters, numbers and a coloured dot. Ravi did not know the marks well yet. But the men read them like a book, and so every box reached the right building.

Wujek Suresh był szefem grupy. Miał pięćdziesiąt pięć lat i przez dwadzieścia lat nigdy nie zgubił pudełka. „Kto pracuje cały tydzień bez błędu, dostaje własną trasę” – powiedział do Raviego. „Został ci jeszcze jeden dzień”.

Uncle Suresh was the head of the group. He was fifty-five years old and had never lost a box in twenty years. “Whoever works a whole week without a mistake gets their own route,” he said to Ravi. “You have one day left.”