Een vis in de lucht

1

1

Malik is zeven jaar oud. Hij woont met mama, papa en zijn zus Sara in Essaouira. Essaouira is een stad in Marokko. De stad is aan de zee. Sara is vijf.

Malik is seven years old. He lives with Mum, Dad and his sister Sara in Essaouira. Essaouira is a town in Morocco. The town is by the sea. Sara is five.

In Essaouira is er veel wind. De wind is er altijd. Hij is sterk en een beetje koud. “Onze stad is de stad van de wind,” zegt papa.

There is a lot of wind in Essaouira. The wind is always there. It is strong and a little cold. “Our town is the town of the wind,” says Dad.

Vandaag is het zaterdag. Malik heeft een nieuwe vlieger. De vlieger is een cadeau van oom Yusuf. Hij is rood en hij ziet eruit als een vis. Hij heeft twee grote gele ogen en een lange staart.

Today is Saturday. Malik has a new kite. The kite is a present from Uncle Yusuf. It is red and looks like a fish. It has two big yellow eyes and a long tail.

Oom Yusuf is de broer van papa. Hij is visser. Hij heeft een blauwe boot. Elke dag vaart hij met de boot op de zee.

Uncle Yusuf is Dad’s brother. He is a fisherman. He has a blue boat. Every day he goes out to sea in the boat.

Papa, Malik en Sara gaan naar het strand. Het strand is lang en geel. Maar vandaag is er iets gek. Er is geen wind. Helemaal geen wind!

Dad, Malik and Sara go to the beach. The beach is long and yellow. But today something is strange. There is no wind. No wind at all!

“Geen wind?”, vraagt papa. “In Essaouira? Dat kan niet!”

“No wind?” asks Dad. “In Essaouira? That can’t be!”

Malik houdt de vlieger omhoog. Hij rent. Hij rent snel. De vis vliegt een beetje. Dan valt hij in het zand. Plop.

Malik holds the kite up. He runs. He runs fast. The fish flies a little. Then it falls into the sand. Plop.

Malik probeert het nog een keer. En nog een keer. Plop. Plop. De vis ligt in het zand.

Malik tries again. And again. Plop. Plop. The fish lies in the sand.

Sara lacht. “Malik, vissen vliegen niet. Vissen zwemmen!”

Sara laughs. “Malik, fish don’t fly. Fish swim!”

“Nu ren ik,” zegt papa. Papa pakt de vlieger. Hij rent heel snel. Hij is heel groot, en zijn benen zijn lang. Dan valt hij. Papa ligt in het zand. De vis ligt op papa.

“Now I’ll run,” says Dad. Dad takes the kite. He runs very fast. He is very tall, and his legs are long. Then he falls over. Dad lies in the sand. The fish lies on Dad.

Nu lacht Malik ook. Papa heeft zand in zijn haar en zand in zijn neus. “Goed,” zegt papa. “Wij wachten. De wind komt zeker.”

Now Malik laughs too. Dad has sand in his hair and sand in his nose. “Fine,” says Dad. “We’ll wait. The wind is sure to come.”

Ze zitten in het zand en ze eten brood en sinaasappels. Ze wachten lang.

They sit in the sand and eat bread and oranges. They wait a long time.