Hamid’s Promise

The snow comes on Saturday at three o’clock. By five the city is white.

W sobotę o trzeciej przychodzi śnieg. O piątej miasto jest białe.

Snow on Line 24 is slow. The bus is slow. The people are slow. Everybody is cold and angry. At the stop by the river a man shouts at me. I am six minutes late, because of the snow. I don’t shout back.

Przy śniegu linia 24 jedzie wolno. Autobus jedzie wolno. Ludzie chodzą wolno. Wszyscy mają zimno i są źli. Na przystanku przy rzece jakiś mężczyzna krzyczy na mnie. Mam sześć minut spóźnienia, przez śnieg. Nie krzyczę na niego.

At 9:15 Jonas gets on. There is snow on his dark coat and in his long hair.

O 9:15 wsiada Jonas. Ma śnieg na ciemnym płaszczu i w długich włosach.

“Good evening,” he says.

– Dobry wieczór – mówi.

“Good evening.”

– Dobry wieczór.

Then nothing. He sits in the first seat with his case. He looks out of the window.

Potem nic. Siada na pierwszym miejscu z walizką. Patrzy przez okno.

I want to talk about last night. The sound, the light, his white face. I open my mouth. I close it. I talk about the snow. He says “Yes.” I talk about the angry man by the river. He says nothing.

Chcę mówić o wczorajszej nocy. O dźwięku, o świetle, o jego białej twarzy. Otwieram usta. Zamykam je. Mówię o śniegu. On mówi: „Tak”. Mówię o złym mężczyźnie przy rzece. On nic nie mówi.

Then I stop. I have nothing to say. Me! Rosa Ferreira, with nothing to say. Twenty-five minutes, and only the sound of the engine.

Wtedy przestaję. Nie mam nic do powiedzenia. Ja! Rosa Ferreira, bez słowa. Dwadzieścia pięć minut i tylko dźwięk silnika.

At the last stop he gets off. “Good night.”

Na ostatnim przystanku wysiada. – Dobranoc.

“Jonas...”

– Panie Jonasie...

But the door is closed. He is gone, across the white square.

Ale drzwi są zamknięte. Już go nie ma. Idzie przez biały plac.

At 11:50 I am on the square for the last time. Tonight I don’t stop next to the church. I stop next to Hamid’s shop.

O 11:50 jestem na placu po raz ostatni. Dziś nie staję przy kościele. Staję przy sklepie Hamida.

Hamid is at his door with his broom. He is cleaning the snow from his step.

Hamid stoi przy drzwiach z miotłą. Zamiata śnieg ze schodka.

I get off the bus. “Good evening, Hamid.”

Wysiadam z autobusu. – Dobry wieczór, Hamidzie.