Notes in the Café

The man in the grey coat

Ο άντρας με το γκρι παλτό

Sara works in a small café. The café is on a busy street in the city.

Η Σάρα δουλεύει σε ένα μικρό καφέ. Το καφέ είναι σε έναν πολυσύχναστο δρόμο στην πόλη.

It is seven o’clock in the morning. Sara opens the door and turns on the lights.

Είναι επτά το πρωί. Η Σάρα ανοίγει την πόρτα και ανάβει τα φώτα.

The café is quiet. Sara makes a coffee for herself. She sits at the window.

Το καφέ είναι ήσυχο. Η Σάρα φτιάχνει έναν καφέ για τον εαυτό της. Κάθεται στο παράθυρο.

She has a pen in her hand. She draws on a paper napkin. She draws the street, the bus and the people.

Έχει ένα στυλό στο χέρι της. Ζωγραφίζει σε μια χαρτοπετσέτα. Ζωγραφίζει τον δρόμο, το λεωφορείο και τους ανθρώπους.

Sara loves drawing. She draws every morning. But she never shows her drawings to anybody.

Η Σάρα αγαπάει τη ζωγραφική. Ζωγραφίζει κάθε πρωί. Αλλά δεν δείχνει ποτέ τις ζωγραφιές της σε κανέναν.

At eight o’clock, the door opens. A man comes in. He has a grey coat and a big black bag.

Στις οκτώ, η πόρτα ανοίγει. Ένας άντρας μπαίνει μέσα. Έχει ένα γκρι παλτό και μια μεγάλη μαύρη τσάντα.

“Good morning,” says Sara.

«Καλημέρα», λέει η Σάρα.

“Good morning,” says the man. “A black coffee, please.”

«Καλημέρα», λέει ο άντρας. «Έναν σκέτο καφέ, παρακαλώ».

He always says the same words. He comes every day at eight. He always wants a black coffee.

Λέει πάντα τα ίδια λόγια. Έρχεται κάθε μέρα στις οκτώ. Θέλει πάντα έναν σκέτο καφέ.

Sara makes the coffee. The man pays. He sits at the table in the corner.

Η Σάρα φτιάχνει τον καφέ. Ο άντρας πληρώνει. Κάθεται στο τραπέζι στη γωνία.

He opens a book. He reads and drinks his coffee. He does not talk.

Ανοίγει ένα βιβλίο. Διαβάζει και πίνει τον καφέ του. Δεν μιλάει.

Sara looks at him. He is about thirty. He has dark hair and a kind face.

Η Σάρα τον κοιτάζει. Είναι περίπου τριάντα χρονών. Έχει σκούρα μαλλιά και ένα ευγενικό πρόσωπο.

“The same coffee, the same table, the same book,” she thinks. She smiles.

«Ο ίδιος καφές, το ίδιο τραπέζι, το ίδιο βιβλίο», σκέφτεται. Χαμογελάει.