Kafedeki Notlar

Gri paltolu adam

The man in the grey coat

Sara küçük bir kafede çalışıyor. Kafe şehirde, kalabalık bir caddede.

Sara works in a small café. The café is on a busy street in the city.

Sabah saat yedi. Sara kapıyı açıyor ve ışıkları yakıyor.

It is seven o’clock in the morning. Sara opens the door and turns on the lights.

Kafe sessiz. Sara kendine bir kahve yapıyor. Pencerenin yanına oturuyor.

The café is quiet. Sara makes a coffee for herself. She sits at the window.

Elinde bir kalem var. Bir kâğıt peçeteye resim çiziyor. Caddeyi, otobüsü ve insanları çiziyor.

She has a pen in her hand. She draws on a paper napkin. She draws the street, the bus and the people.

Sara resim çizmeyi çok seviyor. Her sabah çiziyor. Ama resimlerini hiç kimseye göstermiyor.

Sara loves drawing. She draws every morning. But she never shows her drawings to anybody.

Saat sekizde kapı açılıyor. Bir adam içeri giriyor. Gri bir paltosu ve büyük siyah bir çantası var.

At eight o’clock, the door opens. A man comes in. He has a grey coat and a big black bag.

“Günaydın,” diyor Sara.

“Good morning,” says Sara.

“Günaydın,” diyor adam. “Bir sade kahve, lütfen.”

“Good morning,” says the man. “A black coffee, please.”

Her zaman aynı sözleri söylüyor. Her gün sekizde geliyor. Her zaman bir sade kahve istiyor.

He always says the same words. He comes every day at eight. He always wants a black coffee.

Sara kahveyi yapıyor. Adam parasını ödüyor. Köşedeki masaya oturuyor.

Sara makes the coffee. The man pays. He sits at the table in the corner.

Bir kitap açıyor. Kitap okuyor ve kahvesini içiyor. Konuşmuyor.

He opens a book. He reads and drinks his coffee. He does not talk.

Sara ona bakıyor. Adam yaklaşık otuz yaşında. Koyu renk saçları ve sevimli bir yüzü var.

Sara looks at him. He is about thirty. He has dark hair and a kind face.

“Aynı kahve, aynı masa, aynı kitap,” diye düşünüyor. Gülümsüyor.

“The same coffee, the same table, the same book,” she thinks. She smiles.