Briefjes in het café

De man in de grijze jas

The man in the grey coat

Sara werkt in een klein café. Het café staat in een drukke straat in de stad.

Sara works in a small café. The café is on a busy street in the city.

Het is zeven uur in de ochtend. Sara doet de deur open en doet het licht aan.

It is seven o’clock in the morning. Sara opens the door and turns on the lights.

Het café is rustig. Sara maakt koffie voor zichzelf. Ze zit bij het raam.

The café is quiet. Sara makes a coffee for herself. She sits at the window.

Ze heeft een pen in haar hand. Ze tekent op een papieren servet. Ze tekent de straat, de bus en de mensen.

She has a pen in her hand. She draws on a paper napkin. She draws the street, the bus and the people.

Sara houdt van tekenen. Ze tekent elke ochtend. Maar ze laat haar tekeningen nooit aan iemand zien.

Sara loves drawing. She draws every morning. But she never shows her drawings to anybody.

Om acht uur gaat de deur open. Een man komt binnen. Hij heeft een grijze jas en een grote zwarte tas.

At eight o’clock, the door opens. A man comes in. He has a grey coat and a big black bag.

“Goedemorgen,” zegt Sara.

“Good morning,” says Sara.

“Goedemorgen,” zegt de man. “Een zwarte koffie, alstublieft.”

“Good morning,” says the man. “A black coffee, please.”

Hij zegt altijd dezelfde woorden. Hij komt elke dag om acht uur. Hij wil altijd een zwarte koffie.

He always says the same words. He comes every day at eight. He always wants a black coffee.

Sara maakt de koffie. De man betaalt. Hij zit aan de tafel in de hoek.

Sara makes the coffee. The man pays. He sits at the table in the corner.

Hij doet een boek open. Hij leest en drinkt zijn koffie. Hij praat niet.

He opens a book. He reads and drinks his coffee. He does not talk.

Sara kijkt naar hem. Hij is ongeveer dertig. Hij heeft donker haar en een vriendelijk gezicht.

Sara looks at him. He is about thirty. He has dark hair and a kind face.

“Dezelfde koffie, dezelfde tafel, hetzelfde boek,” denkt ze. Ze lacht.

“The same coffee, the same table, the same book,” she thinks. She smiles.