Notes in the Café

The man in the grey coat

De man in de grijze jas

Sara works in a small café. The café is on a busy street in the city.

Sara werkt in een klein café. Het café staat in een drukke straat in de stad.

It is seven o’clock in the morning. Sara opens the door and turns on the lights.

Het is zeven uur in de ochtend. Sara doet de deur open en doet het licht aan.

The café is quiet. Sara makes a coffee for herself. She sits at the window.

Het café is rustig. Sara maakt koffie voor zichzelf. Ze zit bij het raam.

She has a pen in her hand. She draws on a paper napkin. She draws the street, the bus and the people.

Ze heeft een pen in haar hand. Ze tekent op een papieren servet. Ze tekent de straat, de bus en de mensen.

Sara loves drawing. She draws every morning. But she never shows her drawings to anybody.

Sara houdt van tekenen. Ze tekent elke ochtend. Maar ze laat haar tekeningen nooit aan iemand zien.

At eight o’clock, the door opens. A man comes in. He has a grey coat and a big black bag.

Om acht uur gaat de deur open. Een man komt binnen. Hij heeft een grijze jas en een grote zwarte tas.

“Good morning,” says Sara.

“Goedemorgen,” zegt Sara.

“Good morning,” says the man. “A black coffee, please.”

“Goedemorgen,” zegt de man. “Een zwarte koffie, alstublieft.”

He always says the same words. He comes every day at eight. He always wants a black coffee.

Hij zegt altijd dezelfde woorden. Hij komt elke dag om acht uur. Hij wil altijd een zwarte koffie.

Sara makes the coffee. The man pays. He sits at the table in the corner.

Sara maakt de koffie. De man betaalt. Hij zit aan de tafel in de hoek.

He opens a book. He reads and drinks his coffee. He does not talk.

Hij doet een boek open. Hij leest en drinkt zijn koffie. Hij praat niet.

Sara looks at him. He is about thirty. He has dark hair and a kind face.

Sara kijkt naar hem. Hij is ongeveer dertig. Hij heeft donker haar en een vriendelijk gezicht.

“The same coffee, the same table, the same book,” she thinks. She smiles.

“Dezelfde koffie, dezelfde tafel, hetzelfde boek,” denkt ze. Ze lacht.