Tam and Cam

The Little Fish

ปลาตัวเล็ก

Long ago, a girl lived in a village in Vietnam. Her name was Tam. Her mother died when Tam was very small.

นานมาแล้ว เด็กสาวคนหนึ่งอาศัยอยู่ในหมู่บ้านที่เวียดนาม เธอชื่อว่าเติ๋ม แม่ของเธอตายตั้งแต่ตอนที่เติ๋มยังเด็กมาก

Her father married again. His new wife had a daughter, and her name was Cam. Some years later Tam’s father died too.

พ่อของเธอแต่งงานใหม่ ภรรยาใหม่มีลูกสาวคนหนึ่ง และเธอชื่อว่าก๋าม สองสามปีต่อมา พ่อของเติ๋มก็ตายด้วย

The stepmother loved Cam and gave her everything. Tam did all the hard work. She cooked, cleaned and looked after the buffalo.

แม่เลี้ยงรักก๋ามและให้ทุกอย่างแก่เธอ เติ๋มทำงานหนักทั้งหมด เธอทำอาหาร ทำความสะอาด และดูแลควาย

One day the stepmother gave each girl a basket. “Go and catch fish and shrimp,” she said. “The girl with the fuller basket gets a new red blouse.”

วันหนึ่งแม่เลี้ยงให้ตะกร้าแก่เด็กสาวคนละใบ “จงไปจับปลาและกุ้ง” เธอพูด “คนที่มีตะกร้าเต็มกว่าจะได้เสื้อตัวใหม่สีแดง”

Tam worked all day in the muddy rice fields, and by evening her basket was full. Cam played all day, and her basket was almost empty.

เติ๋มทำงานทั้งวันในนาข้าวที่เป็นโคลน และพอถึงตอนเย็น ตะกร้าของเธอก็เต็ม ก๋ามเล่นทั้งวัน และตะกร้าของเธอเกือบว่างเปล่า

“Sister, your hair is full of mud,” said Cam. “Go and wash it in the deep water.”

“พี่ ผมของพี่มีโคลนเต็มไปหมด” ก๋ามพูด “ไปล้างผมในน้ำลึกเถอะ”

Tam went to wash her hair. While she was away, Cam put all of Tam’s fish and shrimp into her own basket. Then she ran home.

เติ๋มไปล้างผม ตอนที่เธอไม่อยู่ ก๋ามเอาปลาและกุ้งทั้งหมดของเติ๋มใส่ลงในตะกร้าของตัวเอง แล้วเธอก็วิ่งกลับบ้าน

When Tam came back, only one little fish lay at the bottom of her basket.

พอเติ๋มกลับมา มีปลาตัวเล็กแค่นอนอยู่ที่ก้นตะกร้าของเธอเพียงตัวเดียว

Tam sat down and cried. Suddenly a kind old man with a long white beard stood beside her. It was the Buddha.

เติ๋มนั่งลงและร้องไห้ ทันใดนั้น ชายชราใจดีที่มีหนวดเคราสีขาวยาวก็ยืนอยู่ข้างเธอ ท่านคือพระพุทธเจ้า

“Why are you crying, my child?” he asked. Tam told him everything.

“ทำไมเจ้าถึงร้องไห้ ลูกของข้า” ท่านถาม เติ๋มเล่าทุกอย่างให้ท่านฟัง

“Take the little fish home and put it in the well,” he said. “Feed it every day with some of your rice. And when you come to the well, sing this song.”

“เอาปลาตัวเล็กกลับบ้านและปล่อยลงในบ่อน้ำ” ท่านพูด “ให้อาหารมันทุกวันด้วยข้าวของเจ้าบางส่วน และเมื่อเจ้ามาที่บ่อน้ำ จงร้องเพลงนี้”

“Little fish, little fish, come up to me. Eat my golden rice, not the rice of strangers.”

“ปลาตัวเล็ก ปลาตัวเล็ก ขึ้นมาหาฉันเถิด กินข้าวสีทองของฉัน อย่ากินข้าวของคนแปลกหน้าเลย”

Tam did everything the old man said. Every day she sang the song, and the little fish came up to eat.

เติ๋มทำทุกอย่างที่ชายชราพูด ทุกวันเธอร้องเพลงนั้น และปลาตัวเล็กก็ขึ้นมากิน