The Bottle Imp

The House on the Hill

บ้านบนเนินเขา

There was a man of the Island of Hawaii. I will call him Keawe. The truth is that he is still alive, so his name must stay secret. He was born near Honaunau. And the bones of Keawe the Great lie hidden in a cave there.

มีชายคนหนึ่งอยู่ที่เกาะฮาวาย ผมจะเรียกเขาว่าเคอาเว ความจริงคือเขายังมีชีวิตอยู่ ชื่อของเขาจึงต้องเป็นความลับ เขาเกิดใกล้กับโฮเนาเนา และกระดูกของเคอาเวมหาราชก็ซ่อนอยู่ในถ้ำที่นั่น

Keawe was poor, brave and busy, and he could read and write like a schoolmaster. He was also an excellent sailor. He worked on the island steamers, and he steered a whaleboat on the Hamakua coast. Then one day he wanted to see the big world and foreign cities. So he found work on a ship to San Francisco.

เคอาเวเป็นคนจน กล้าหาญ และขยัน และเขาอ่านออกเขียนได้เหมือนครู เขายังเป็นกะลาสีที่เก่งมากด้วย เขาทำงานบนเรือกลไฟของเกาะ และเขาบังคับเรือล่าวาฬที่ชายฝั่งฮามาคูอา แล้ววันหนึ่งเขาอยากไปดูโลกกว้างและเมืองต่างประเทศ เขาจึงหางานทำบนเรือไปซานฟรานซิสโก

San Francisco was a beautiful town with a good harbour. It was full of rich people. On one hill, all the houses were like palaces.

ซานฟรานซิสโกเป็นเมืองที่สวยงามและมีท่าเรือที่ดี เมืองนี้เต็มไปด้วยคนรวย บนเนินเขาแห่งหนึ่ง บ้านทุกหลังเหมือนกับพระราชวัง

One day Keawe walked up this hill with his pocket full of money. He looked at the big houses on both sides. “What beautiful houses!” he thought. “The people here must be very happy, because they have no worries about tomorrow!”

วันหนึ่งเคอาเวเดินขึ้นเนินเขานี้พร้อมเงินเต็มกระเป๋า เขามองดูบ้านหลังใหญ่ทั้งสองข้าง “บ้านสวยอะไรอย่างนี้” เขาคิด “คนที่นี่คงมีความสุขมาก เพราะพวกเขาไม่ต้องกังวลเรื่องวันพรุ่งนี้เลย”

Then he came to a house that was smaller than the others. But it was as perfect as a toy. Its steps shone like silver, and its garden was full of flowers. Its windows were as bright as diamonds. Keawe stood still and stared at it.

แล้วเขาก็มาถึงบ้านหลังหนึ่งที่เล็กกว่าหลังอื่น แต่บ้านหลังนี้สมบูรณ์แบบเหมือนของเล่น บันไดของบ้านส่องประกายเหมือนเงิน และสวนก็เต็มไปด้วยดอกไม้ หน้าต่างก็แวววาวเหมือนเพชร เคอาเวยืนนิ่งและจ้องมองดู

Then he saw a man who was looking out at him. The window was very clear. So Keawe saw him like a fish in a pool on the reef. The man was old, with a bald head and a black beard. His face was very sad, and he sighed.

แล้วเขาก็เห็นชายคนหนึ่งกำลังมองออกมาที่เขา หน้าต่างใสมาก เคอาเวจึงเห็นเขาเหมือนปลาในแอ่งน้ำบนแนวปะการัง ชายคนนั้นแก่แล้ว หัวล้านและมีเคราสีดำ ใบหน้าของเขาเศร้ามาก และเขาก็ถอนหายใจ

Keawe looked in at the man, and the man looked out at Keawe. And the truth is that each man was jealous of the other.

เคอาเวมองเข้าไปที่ชายคนนั้น และชายคนนั้นก็มองออกมาที่เคอาเว และความจริงก็คือ แต่ละคนต่างอิจฉากันและกัน

Suddenly the man smiled and nodded, and he waved to Keawe to come in. He met him at the door.

ทันใดนั้นชายคนนั้นก็ยิ้มและพยักหน้า และเขาโบกมือให้เคอาเวเข้ามาข้างใน เขามาพบเคอาเวที่ประตู

“This is a fine house of mine,” said the man, and he sighed again. “Do you want to see the rooms?”

“นี่คือบ้านที่สวยงามของผม” ชายคนนั้นพูด แล้วเขาก็ถอนหายใจอีก “คุณอยากดูห้องต่างๆ ไหมครับ”

He took Keawe all through the house, from the cellar to the roof. Everything in it was perfect, and Keawe was very surprised.

เขาพาเคอาเวเดินดูทั่วทั้งบ้าน ตั้งแต่ห้องใต้ดินจนถึงหลังคา ทุกสิ่งในบ้านสมบูรณ์แบบ และเคอาเวก็แปลกใจมาก

“This really is a beautiful house,” said Keawe. “Give me a house like this, and I will laugh all day long. So why are you sighing?”

“นี่เป็นบ้านที่สวยงามจริงๆ” เคอาเวพูด “ให้บ้านแบบนี้กับผมสิ แล้วผมจะหัวเราะตลอดทั้งวัน แล้วทำไมคุณถึงถอนหายใจล่ะครับ”

“You can have a house like this one, or a better one, if you want,” said the man. “You have some money, I think?”

“คุณมีบ้านแบบนี้ หรือบ้านที่ดีกว่านี้ได้ ถ้าคุณต้องการ” ชายคนนั้นพูด “ผมคิดว่าคุณมีเงินอยู่บ้างใช่ไหมครับ”

“I have fifty dollars,” said Keawe. “But a house like this costs more than fifty dollars.”

“ผมมีเงินห้าสิบดอลลาร์ครับ” เคอาเวพูด “แต่บ้านแบบนี้ราคามากกว่าห้าสิบดอลลาร์”