The Talkative Tortoise

The King Who Talked Too Much

พระราชาที่พูดมากเกินไป

Long ago, King Brahmadatta ruled the city of Benares in India. He was a good king, but he had one big problem. He talked too much.

นานมาแล้ว พระเจ้าพรหมทัตปกครองเมืองพาราณสีในอินเดีย พระองค์เป็นพระราชาที่ดี แต่มีปัญหาใหญ่อย่างหนึ่ง พระองค์พูดมากเกินไป

He talked in the morning, and he talked at night. He talked at dinner and in the garden. When other people wanted to speak, he did not stop. Nobody could say a word.

พระองค์พูดตอนเช้า และพูดตอนกลางคืน พูดตอนกินข้าวเย็นและพูดในสวน เมื่อคนอื่นอยากพูดบ้าง พระองค์ก็ไม่หยุด ไม่มีใครพูดได้สักคำ

The king had a wise adviser. The adviser liked the king and wanted to help him. But how could he tell a king, “You talk too much”?

พระราชามีที่ปรึกษาที่ฉลาดคนหนึ่ง ที่ปรึกษาชอบพระราชาและอยากช่วยพระองค์ แต่เขาจะบอกพระราชาได้อย่างไรว่า “ฝ่าบาทตรัสมากเกินไป”

“I must wait,” the adviser thought. “One day I will find the right moment.”

“กระหม่อมต้องรอ” ที่ปรึกษาคิด “สักวันกระหม่อมจะเจอเวลาที่เหมาะ”

Far away, in the mountains in the north, there was a little lake. A tortoise lived there. He was a kind tortoise, but he was very like the king. He loved talking.

ไกลออกไป บนภูเขาทางเหนือ มีทะเลสาบเล็กๆ แห่งหนึ่ง เต่าตัวหนึ่งอาศัยอยู่ที่นั่น เขาเป็นเต่าใจดี แต่เขาเหมือนพระราชามาก เขาชอบพูด

He talked to the fish and to the frogs. He talked to the trees and to the rocks. He even talked when nobody was listening.

เขาพูดกับปลาและกบ พูดกับต้นไม้และก้อนหิน เขาพูดแม้ตอนที่ไม่มีใครฟัง

Every spring, two wild geese flew to the lake. They were sisters, and they were good friends of the tortoise. The tortoise talked, and the geese listened. They were very patient.

ทุกฤดูใบไม้ผลิ ห่านป่าสองตัวบินมาที่ทะเลสาบ ทั้งสองเป็นพี่น้องกัน และเป็นเพื่อนที่ดีของเต่า เต่าพูด ห่านฟัง ทั้งสองใจเย็นมาก

But one summer, something bad happened to the little lake.

แต่ในฤดูร้อนปีหนึ่ง มีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นกับทะเลสาบเล็กๆ แห่งนี้