The Ugly Duckling

It was lovely summer weather in the country, and the golden corn, the green oats, and the haystacks piled up in the meadows looked beautiful.

Ήταν υπέροχος καλοκαιρινός καιρός στην εξοχή, και τα χρυσαφένια σιτάρια, η πράσινη βρώμη και οι θημωνιές από σανό, στοιβαγμένες στα λιβάδια, φαίνονταν πανέμορφα.

The stork walking about on his long red legs chattered in the Egyptian language, which he had learnt from his mother. The corn-fields and meadows were surrounded by large forests, in the midst of which were deep pools.

Ο πελαργός, που περπατούσε με τα μακριά, κόκκινα πόδια του, φλυαρούσε στην αιγυπτιακή γλώσσα, την οποία είχε μάθει από τη μητέρα του. Τα χωράφια με τα σιτηρά και τα λιβάδια περιβάλλονταν από μεγάλα δάση, στη μέση των οποίων υπήρχαν βαθιές λιμνούλες.

It was, indeed, delightful to walk about in the country.

Ήταν, πράγματι, απολαυστικό να περπατάει κανείς στην εξοχή.

In a sunny spot stood a pleasant old farm-house close by a deep river, and from the house down to the water side grew great burdock leaves, so high, that under the tallest of them a little child could stand upright.

Σε ένα ηλιόλουστο σημείο στεκόταν μια ευχάριστη παλιά αγροικία κοντά σε ένα βαθύ ποτάμι, και από το σπίτι μέχρι την όχθη του νερού φύτρωναν μεγάλα φύλλα κολλιτσίδας, τόσο ψηλά, που κάτω από το ψηλότερο από αυτά ένα μικρό παιδί μπορούσε να σταθεί όρθιο.

The spot was as wild as the centre of a thick wood.

Το μέρος ήταν τόσο άγριο όσο η καρδιά ενός πυκνού δάσους.

In this snug retreat sat a duck on her nest, watching for her young brood to hatch; she was beginning to get tired of her task, for the little ones were a long time coming out of their shells, and she seldom had any visitors.

Σε αυτό το άνετο καταφύγιο καθόταν μια πάπια στη φωλιά της, περιμένοντας να εκκολαφθούν τα μικρά της· άρχιζε να κουράζεται από το καθήκον της, γιατί τα μικρά αργούσαν πολύ να βγουν από τα τσόφλια τους, και σπάνια είχε επισκέπτες.

The other ducks liked much better to swim about in the river than to climb the slippery banks, and sit under a burdock leaf, to have a gossip with her.

Στις άλλες πάπιες άρεσε πολύ περισσότερο να κολυμπούν στο ποτάμι παρά να σκαρφαλώνουν στις ολισθηρές όχθες και να κάθονται κάτω από ένα φύλλο κολλιτσίδας για να κουτσομπολέψουν μαζί της.

At length one shell cracked, and then another, and from each egg came a living creature that lifted its head and cried, “Peep, peep.”

Επιτέλους ένα τσόφλι ράγισε, κι έπειτα άλλο ένα, και από κάθε αβγό έβγαινε ένα ζωντανό πλάσμα που σήκωνε το κεφάλι του και φώναζε: «Πιπ, πιπ».

“Quack, quack,” said the mother, and then they all quacked as well as they could, and looked about them on every side at the large green leaves. Their mother allowed them to look as much as they liked, because green is good for the eyes.

«Κουάκ, κουάκ», είπε η μητέρα, κι έπειτα όλα έκαναν κουάκ όσο καλύτερα μπορούσαν, και κοίταζαν γύρω τους προς όλες τις κατευθύνσεις τα μεγάλα πράσινα φύλλα. Η μητέρα τους τα άφηνε να κοιτάζουν όσο ήθελαν, επειδή το πράσινο κάνει καλό στα μάτια.

“How large the world is,” said the young ducks, when they found how much more room they now had than while they were inside the egg-shell. “Do you imagine this is the whole world?”

«Πόσο μεγάλος είναι ο κόσμος», είπαν τα νεαρά παπάκια, όταν διαπίστωσαν πόσο περισσότερο χώρο είχαν τώρα σε σύγκριση με τότε που ήταν μέσα στο τσόφλι του αβγού. «Φαντάζεστε ότι αυτός είναι όλος ο κόσμος;»

asked the mother; “Wait till you have seen the garden; it stretches far beyond that to the parson’s field, but I have never ventured to such a distance. Are you all out?” she continued, rising; “No, I declare, the largest egg lies there still.

ρώτησε η μητέρα. «Περιμένετε μέχρι να δείτε τον κήπο· απλώνεται πολύ πιο πέρα, μέχρι το χωράφι του παπά, αλλά εγώ δεν τόλμησα ποτέ να πάω σε τόσο μεγάλη απόσταση. Βγήκατε όλοι;» συνέχισε, σηκώνοντας το κορμί της. «Όχι, μα την αλήθεια, το μεγαλύτερο αβγό βρίσκεται ακόμα εκεί.

I wonder how long this is to last, I am quite tired of it;” and she seated herself again on the nest.

Αναρωτιέμαι πόσο θα κρατήσει αυτό, έχω κουραστεί πολύ πια»· και κάθισε ξανά πάνω στη φωλιά.

“Well, how are you getting on?” asked an old duck, who paid her a visit.

«Λοιπόν, πώς τα πας;» ρώτησε μια ηλικιωμένη πάπια, που της έκανε μια επίσκεψη.

“One egg is not hatched yet,” said the duck, “it will not break. But just look at all the others, are they not the prettiest little ducklings you ever saw? They are the image of their father, who is so unkind, he never comes to see.”

«Ένα αβγό δεν έχει εκκολαφθεί ακόμα», είπε η πάπια, «δεν σπάει με τίποτα. Αλλά κοίταξε όλα τα άλλα, δεν είναι τα πιο όμορφα παπάκια που έχεις δει ποτέ; Είναι ίδια ο πατέρας τους, ο οποίος είναι τόσο αγενής που δεν έρχεται ποτέ να μας δει».