At the Doctor’s

1

1

On Monday morning Sam woke up and said, “Good morning.” Or he tried to. What came out sounded like an old door.

W poniedziałek rano Sam obudził się i powiedział: „Dzień dobry”. A przynajmniej spróbował. Dźwięk, który wydał, brzmiał jak stare drzwi.

He tried again. Nothing. Only air.

Spróbował jeszcze raz. Nic. Tylko powietrze.

In the kitchen, Maya was just back from her night shift. She looked at him for two seconds.

W kuchni Maya właśnie wróciła z nocnej zmiany. Spojrzała na niego przez dwie sekundy.

“Open your mouth. Say ‘ah’.”

„Otwórz usta. Powiedz «aaa»”.

Sam opened his mouth. No ‘ah’ came out.

Sam otworzył usta. Żadne „aaa” się nie pojawiło.

“Hm. Red throat, a bit of a temperature, no voice. You’re not dying,” she said. “You have a cold. Drink tea, stay in bed, don’t talk. That last one will be easy.”

„Hm. Czerwone gardło, lekka gorączka, brak głosu. Nie umierasz” – powiedziała. „Masz przeziębienie. Pij herbatę, leż w łóżku, nie rozmawiaj. To ostatnie będzie łatwe”.

Sam took a pen and wrote on the back of a pizza menu: NEW JOB. STARTED LAST WEEK. I NEED A DOCTOR’S NOTE.

Sam wziął długopis i napisał na odwrocie menu pizzerii: NOWA PRACA. ZACZĄŁEM W ZESZŁYM TYGODNIU. POTRZEBUJĘ ZWOLNIENIA LEKARSKIEGO.

“Then you need a real doctor. I’m a nurse, and I’m going to bed.” Maya was already at her door. “Leo can take you. He knows Dr. Weber on the corner. Leo, you go with him and you do the talking.”

„W takim razie potrzebujesz prawdziwego lekarza. Ja jestem pielęgniarką i idę spać”. Maya była już przy swoich drzwiach. „Leo może cię zabrać. Zna doktora Webera na rogu. Leo, idź z nim i ty rozmawiaj”.

Leo put down his toast. He looked very, very happy. Sam didn’t.

Leo odłożył tost. Wyglądał na bardzo, bardzo szczęśliwego. Sam nie.