U lekarza

1

1

W poniedziałek rano Sam obudził się i powiedział: „Dzień dobry”. A przynajmniej spróbował. Dźwięk, który wydał, brzmiał jak stare drzwi.

On Monday morning Sam woke up and said, “Good morning.” Or he tried to. What came out sounded like an old door.

Spróbował jeszcze raz. Nic. Tylko powietrze.

He tried again. Nothing. Only air.

W kuchni Maya właśnie wróciła z nocnej zmiany. Spojrzała na niego przez dwie sekundy.

In the kitchen, Maya was just back from her night shift. She looked at him for two seconds.

„Otwórz usta. Powiedz «aaa»”.

“Open your mouth. Say ‘ah’.”

Sam otworzył usta. Żadne „aaa” się nie pojawiło.

Sam opened his mouth. No ‘ah’ came out.

„Hm. Czerwone gardło, lekka gorączka, brak głosu. Nie umierasz” – powiedziała. „Masz przeziębienie. Pij herbatę, leż w łóżku, nie rozmawiaj. To ostatnie będzie łatwe”.

“Hm. Red throat, a bit of a temperature, no voice. You’re not dying,” she said. “You have a cold. Drink tea, stay in bed, don’t talk. That last one will be easy.”

Sam wziął długopis i napisał na odwrocie menu pizzerii: NOWA PRACA. ZACZĄŁEM W ZESZŁYM TYGODNIU. POTRZEBUJĘ ZWOLNIENIA LEKARSKIEGO.

Sam took a pen and wrote on the back of a pizza menu: NEW JOB. STARTED LAST WEEK. I NEED A DOCTOR’S NOTE.

„W takim razie potrzebujesz prawdziwego lekarza. Ja jestem pielęgniarką i idę spać”. Maya była już przy swoich drzwiach. „Leo może cię zabrać. Zna doktora Webera na rogu. Leo, idź z nim i ty rozmawiaj”.

“Then you need a real doctor. I’m a nurse, and I’m going to bed.” Maya was already at her door. “Leo can take you. He knows Dr. Weber on the corner. Leo, you go with him and you do the talking.”

Leo odłożył tost. Wyglądał na bardzo, bardzo szczęśliwego. Sam nie.

Leo put down his toast. He looked very, very happy. Sam didn’t.