ข้อความสองภาษา อังกฤษ–ไทย
Carmilla
คาร์มิลลา
J. Sheridan Le Fanu · เล่าใหม่
เรื่องต้นฉบับอังกฤษจากEasy Classics B1 พร้อมไทยอยู่ข้างกัน ทีละย่อหน้า อ่านออนไลน์ หรือดาวน์โหลดเป็นอีบุ๊กสองภาษา
กำลังเปิดโหมดอ่าน…
An Early Fright
ความกลัวครั้งแรก
Dr Hesselius left a note with this account. He was a learned man who studied strange cases. He wrote an essay on the subject, but I will not print it here. I print the lady’s own account, just as she wrote it.
ด็อกเตอร์เฮสเซลิอุสทิ้งบันทึกเรื่องนี้ไว้ เขาเป็นนักปราชญ์ผู้ศึกษาเรื่องแปลกประหลาด เขาเขียนบทความเกี่ยวกับเรื่องนี้ไว้ แต่ฉันจะไม่นำมาพิมพ์ที่นี่ ฉันจะพิมพ์เรื่องเล่าของหญิงคนนั้นตามที่เธอเขียนไว้
I wished to ask her for more, but she had died. She wrote with great care and had little to add. Here is her own story.
ฉันอยากถามเธอเพิ่ม แต่เธอเสียชีวิตไปแล้ว เธอเขียนไว้อย่างละเอียด และแทบไม่มีอะไรจะเพิ่มเติม นี่คือเรื่องราวของเธอ
We lived in a castle in Styria. My father had served in the Austrian army, but he was English. I bear an English name, though I never saw England. We were not rich, but life was cheap in the forest.
เราอาศัยอยู่ในปราสาทแห่งหนึ่งในสไตเรีย พ่อเคยรับใช้ในกองทัพออสเตรีย แต่เป็นชาวอังกฤษ ฉันมีชื่อแบบอังกฤษ แม้ไม่เคยเห็นอังกฤษเลย เราไม่ได้ร่ำรวย แต่การใช้ชีวิตในป่ามีค่าใช้จ่ายไม่มาก
The old road ran past our drawbridge. In my time it was never raised. The moat had perch in it, swans on it and white water lilies floating over it. The castle showed its many windows, its towers and its little chapel to anyone who came by.
ถนนสายเก่าผ่านสะพานชักหน้าปราสาท ตอนฉันอยู่ที่นั่น สะพานไม่เคยถูกยกขึ้นเลย คูน้ำมีปลาสายพันธุ์หนึ่งอยู่ มีหงส์ว่ายน้ำ และมีดอกบัวขาวลอยอยู่ ปราสาทเผยให้เห็นหน้าต่างมากมาย หอคอย และโบสถ์น้อยแก่ทุกคนที่ผ่านไป
The forest opened into a wide glade in front of the gate. To the right, a steep old bridge carried the road over a stream that ran in deep shadow between the trees.
ป่าด้านหน้าประตูเปิดออกเป็นลานกว้าง ทางขวามือมีสะพานเก่าสูงชันทอดข้ามลำธาร ถนนพาดผ่านสะพานไป ลำธารไหลอยู่ในเงามืดลึกระหว่างต้นไม้
It was a lonely place, and I do not say it lightly. The forest went on for miles in every direction. The nearest village was seven miles away. General Spielsdorf lived twenty miles to the right. Only three miles away, in the same direction, lay the ruins of Karnstein. A whole village stood empty there, with a chapel that had no roof. The proud family of Karnstein had died out, and their tombs were crumbling in the chapel. Their castle still looked down on the silent ruins from the middle of the forest. There was a legend about why the people left. I will tell it another time.
ที่นั่นเปลี่ยวมาก และฉันไม่ได้พูดเกินจริง ป่าทอดยาวไปหลายไมล์ในทุกทิศทาง หมู่บ้านที่ใกล้ที่สุดอยู่ห่างออกไป 7 ไมล์ นายพลชปีลส์ดอร์ฟอาศัยอยู่ทางขวา ห่างออกไป 20 ไมล์ ซากปรักหักพังของคาร์นสไตน์อยู่ห่างออกไปเพียง 3 ไมล์ในทิศเดียวกัน ที่นั่นมีหมู่บ้านทั้งหมู่บ้านที่ไร้ผู้คน และมีโบสถ์น้อยที่ไม่มีหลังคา ตระกูลคาร์นสไตน์ผู้หยิ่งผยองสูญสิ้นไปแล้ว หลุมศพของพวกเขากำลังพังทลายในโบสถ์น้อย ปราสาทของพวกเขายังคงมองลงมายังซากปรักหักพังอันเงียบงันจากกลางป่า มีตำนานเล่าว่าทำไมผู้คนจึงจากไป ฉันจะเล่าให้ฟังวันหลัง
My mother, a Styrian lady, died when I was a baby, and I cannot remember her. My father was getting old, and he was the kindest man in the world.
แม่ของฉันเป็นหญิงชาวสไตเรีย ท่านเสียชีวิตตอนฉันยังเป็นทารก ฉันจึงจำท่านไม่ได้ พ่อเริ่มแก่แล้ว และท่านเป็นผู้ชายที่ใจดีที่สุดในโลก
“We must speak English every day, Laura,” he said. “You must not forget our mother tongue.”
“เราต้องพูดภาษาอังกฤษทุกวันนะ ลอร่า” ท่านพูด “ลูกต้องไม่ลืมภาษาแม่ของเรา”
“I will not forget, Papa,” I replied. “Madame Perrodon speaks French, and Mademoiselle speaks German. Our castle is like Babel.”
“หนูจะไม่ลืมหรอกค่ะคุณพ่อ” ฉันตอบ “มาดามเพอร์รอดงพูดภาษาฝรั่งเศส ส่วนมาดมัวแซลพูดภาษาเยอรมัน ปราสาทของเราเหมือนหอคอยบาเบลเลยค่ะ”
“A little Babel does no harm,” he laughed. “It keeps our wits sharp.”
“มีบาเบลสักหน่อยก็ไม่เสียหาย” ท่านหัวเราะ “ช่วยให้สมองของเราตื่นตัว”
Madame Perrodon was a fat, kind woman. Mademoiselle De Lafontaine was clever and quick. They were my governesses, and they let me have my way. I was nineteen then. Ten years have passed since. My life was a lonely one, I can tell you.
มาดามเพอร์รอดงเป็นหญิงร่างท้วมใจดี มาดมัวแซลเดอ ลาฟงแตนฉลาดและว่องไว พวกเธอเป็นครูพี่เลี้ยงของฉัน และตามใจฉัน ตอนนั้นฉันอายุ 19 ปี ผ่านมาแล้ว 10 ปีนับจากนั้น ฉันบอกได้เลยว่าชีวิตของฉันเปลี่ยวเหงา
My earliest memory began with a terrible fright. I was only six years old. I woke at night in the nursery, under the steep oak roof. The candle had gone out, and I was alone. I was not afraid of ghosts, because no one had told me stories. But I felt lonely and began to cry.
ความทรงจำแรกสุดของฉันเริ่มต้นด้วยความกลัวอย่างมาก ตอนนั้นฉันอายุเพียง 6 ขวบ ฉันตื่นขึ้นกลางดึกในห้องเด็กใต้หลังคาไม้โอ๊กสูงชัน เทียนดับไปแล้ว และฉันอยู่คนเดียว ฉันไม่ได้กลัวผี เพราะไม่มีใครเคยเล่าเรื่องผีให้ฟัง แต่ฉันรู้สึกเหงาและเริ่มร้องไห้
อีบุ๊กฟรีสำหรับ Kindle, Kobo และเครื่องอ่านอีบุ๊กอื่น ๆ ดาวน์โหลดข้อความสองภาษานี้เป็น EPUB หรือเป็น AZW3 และ MOBI สำหรับ Kindle ผ่าน USB ด้วยบัญชีฟรี ไม่มีค่าใช้จ่าย วิธีนำไปใส่เครื่องอ่านอีบุ๊กของคุณ
เรื่องฉบับเต็มอ่านต่อได้ในโหมดอ่าน อยากได้หนังสือแบบนี้ของคุณเองไหม สร้างข้อความสองภาษาจากหนังสือเล่มไหนก็ได้
เรื่องเดียวกันใน เยอรมัน พร้อม อังกฤษ · กรีก พร้อม อังกฤษ · อังกฤษ พร้อม เยอรมัน · อังกฤษ พร้อม กรีก · อังกฤษ พร้อม สเปน · อังกฤษ พร้อม ฝรั่งเศส · อังกฤษ พร้อม ฮินดี · อังกฤษ พร้อม อินโดนีเซีย · อังกฤษ พร้อม อิตาลี · อังกฤษ พร้อม ญี่ปุ่น · อังกฤษ พร้อม เกาหลี · อังกฤษ พร้อม โปรตุเกส · อังกฤษ พร้อม โรมาเนีย · อังกฤษ พร้อม ตุรกี · อังกฤษ พร้อม เวียดนาม · อังกฤษ พร้อม จีน · สเปน พร้อม อังกฤษ · ฝรั่งเศส พร้อม อังกฤษ · ฮินดี พร้อม อังกฤษ · อินโดนีเซีย พร้อม อังกฤษ · อิตาลี พร้อม อังกฤษ · ญี่ปุ่น พร้อม อังกฤษ · เกาหลี พร้อม อังกฤษ · โปรตุเกส พร้อม อังกฤษ · โรมาเนีย พร้อม อังกฤษ · ไทย พร้อม อังกฤษ · ตุรกี พร้อม อังกฤษ · เวียดนาม พร้อม อังกฤษ · จีน พร้อม อังกฤษ · ทุกภาษา