Ο φάκελος για το αφεντικό

Τριάντα χιλιάδες γεν

Thirty thousand yen

Ο Κέντζι μένει στο Τόκιο. Είναι τριάντα οκτώ ετών. Δουλεύει σε ένα μεγάλο γραφείο στην πόλη.

Kenji lives in Tokyo. He is thirty-eight. He works in a big office in the city.

Ο Κέντζι είναι ένας ήσυχος άντρας. Έρχεται στη δουλειά στις οκτώ. Πηγαίνει στο σπίτι στις επτά. Δεν μιλάει πολύ.

Kenji is a quiet man. He comes to work at eight. He goes home at seven. He does not talk much.

Το γραφείο του είναι δίπλα στο παράθυρο. Του αρέσει η δουλειά του. «Μια καλή ομάδα», σκέφτεται.

His desk is next to the window. He likes his job. “A good team,” he thinks.

Το πρωί της Δευτέρας, η ομάδα έχει μια συνάντηση. Το αφεντικό δεν είναι εκεί. Όλοι μιλούν με ήσυχη φωνή.

On Monday morning, the team has a meeting. The boss is not there. Everybody talks in a quiet voice.

«Την Παρασκευή είναι τα γενέθλια του αφεντικού», λέει μια γυναίκα από την ομάδα. «Γίνεται πενήντα. Θέλουμε να αγοράσουμε ένα δώρο».

“Friday is the boss’s birthday,” says a woman from the team. “He is fifty. We want to buy a present.”

«Ένα καλό δώρο», λέει ένας νεαρός άντρας. «Ένα ωραίο στυλό. Ή ένα ρολόι».

“A good present,” says a young man. “A nice pen. Or a watch.”

«Όλοι βάζουν τρεις χιλιάδες γεν σε έναν φάκελο», λέει η γυναίκα. «Εντάξει;»

“Everybody puts three thousand yen in an envelope,” says the woman. “OK?”

«Εντάξει», λένε όλοι. Ο Κέντζι λέει «εντάξει» κι αυτός, πολύ ήσυχα.

“OK,” says everybody. Kenji says “OK” too, very quietly.

Το απόγευμα, οι άνθρωποι έρχονται στο γραφείο του Κέντζι. Του δίνουν χρήματα. «Ορίστε, Κέντζι», λέει ο νεαρός άντρας. «Για τον φάκελο».

In the afternoon, people come to Kenji’s desk. They give him money. “Here, Kenji,” says the young man. “For the envelope.”

«Γιατί εγώ;» ρωτάει ο Κέντζι.

“Why me?” asks Kenji.

«Επειδή είσαι προσεκτικός», λέει η γυναίκα. «Δεν χάνεις ποτέ τίποτα».

“Because you are careful,” says the woman. “You never lose anything.”

Ο Κέντζι κοιτάζει τον φάκελο. Είναι άσπρος. Μπροστά, γράφει: «Για το αφεντικό. Κέντζι Τανάκα, Ομάδα Πωλήσεων».

Kenji looks at the envelope. It is white. On the front, he writes: “For the boss. Kenji Tanaka, Sales Team.”

Στις έξι η ώρα, μετράει τα χρήματα. «Δέκα άτομα, τρεις χιλιάδες γεν. Τριάντα χιλιάδες γεν».

At six o’clock, he counts the money. “Ten people, three thousand yen. Thirty thousand yen.”