The Grey Suitcase

1

1

My name is Paula, and I once stole a cheese. Well, not exactly. I took a suitcase. The wrong suitcase.

Με λένε Πάουλα, και μια φορά έκλεψα ένα τυρί. Καλά, όχι ακριβώς. Πήρα μια βαλίτσα. Τη λάθος βαλίτσα.

It happened in March, at the station in Frankfurt. My train was almost an hour late. I was tired and hungry.

Αυτό έγινε τον Μάρτιο, στον σιδηροδρομικό σταθμό της Φρανκφούρτης. Το τρένο μου καθυστέρησε σχεδόν μία ώρα. Ήμουν κουρασμένη και πεινασμένη.

The next morning I had an important meeting. A job interview at Brandt Feinkost. It’s an old company for cheese, sausage and wine. I really wanted to work there. I had been writing applications for two years. This was my chance.

Το επόμενο πρωί είχα μια σημαντική συνάντηση. Μια συνέντευξη για δουλειά στην Brandt Feinkost. Είναι μια παλιά εταιρεία για τυριά, αλλαντικά και κρασί. Ήθελα οπωσδήποτε να δουλέψω εκεί. Έγραφα αιτήσεις για δύο χρόνια. Αυτή ήταν η ευκαιρία μου.

On the train my suitcase lay on the rack above me. A grey suitcase, small, with wheels. Or so I thought. In Frankfurt I grabbed it quickly and ran off the train.

Στο τρένο η βαλίτσα μου ήταν πάνω από το κάθισμά μου. Μια γκρι βαλίτσα, μικρή, με ροδάκια. Έτσι νόμιζα. Στη Φρανκφούρτη την πήρα γρήγορα και έτρεξα έξω από το τρένο.

At the hotel I put the suitcase on the bed and opened it. And then, for a long time, I said nothing.

Στο ξενοδοχείο έβαλα τη βαλίτσα στο κρεβάτι και την άνοιξα. Και μετά, για πολλή ώρα, δεν είπα τίποτα.

There were no clothes. No suit, no blouse, no toothbrush. Inside the suitcase lay a cheese. A big, round, yellow cheese, as big as a car tyre. Well, almost.

Δεν υπήρχαν ρούχα. Ούτε κοστούμι, ούτε πουκάμισο, ούτε οδοντόβουρτσα. Μέσα στη βαλίτσα υπήρχε ένα τυρί. Ένα μεγάλο, στρογγυλό, κίτρινο τυρί, τόσο μεγάλο όσο ένα λάστιχο αυτοκινήτου. Καλά, σχεδόν.

Next to the cheese lay an envelope. I opened it. There was money inside. A lot of money. I counted it: three thousand euros.

Δίπλα στο τυρί υπήρχε ένας φάκελος. Τον άνοιξα. Μέσα είχε χρήματα. Πολλά χρήματα. Μέτρησα: τρεις χιλιάδες ευρώ.

And a note. Someone had written by hand:

Και ένα σημείωμα. Κάποιος είχε γράψει με το χέρι:

Saturday, 6 p.m. He must not know anything. Nobody may see the cheese!

Σάββατο, 18:00. Αυτός δεν πρέπει να μάθει τίποτα. Κανείς δεν πρέπει να δει το τυρί!

I looked at the cheese. The cheese looked at me. All right, cheese has no eyes. But that’s how it felt.

Κοίταξα το τυρί. Το τυρί με κοίταξε. Εντάξει, το τυρί δεν έχει μάτια. Αλλά έτσι ένιωσα.

Then something inside the suitcase started ringing.

Τότε κάτι χτύπησε μέσα στη βαλίτσα.