Het huis aan Lygon Street

Lunch op zondag

Sunday lunch

Nick was vierendertig. Hij maakte apps voor telefoons. Hij heeft gewerkt in een kantoor in het centrum van Melbourne. Hij heeft de hele dag naar een scherm gekeken.

Nick was thirty-four. He made apps for phones. He worked in an office in the centre of Melbourne. He looked at a screen all day.

Elke zondag heeft hij geluncht met zijn grootvader, Stavros. Nick noemde hem Pappou. Het was het Griekse woord voor grootvader.

Every Sunday, he had lunch with his grandfather, Stavros. Nick called him Pappou. It was the Greek word for grandfather.

Pappou was zesentachtig. Hij woonde alleen in een klein huis in Brunswick. Hij kookte elke zondag kip met aardappelen. Het was altijd dezelfde lunch, en het was altijd lekker.

Pappou was eighty-six. He lived alone in a small house in Brunswick. He cooked chicken with potatoes every Sunday. It was always the same lunch, and it was always good.

Deze zondag heeft Pappou niet veel gegeten. Hij had een oude foto in zijn hand.

This Sunday, Pappou didn’t eat much. He had an old photo in his hand.

“Kijk,” zei hij. “Dit ben ik in 1965.”

“Look,” he said. “This is me in 1965.”

Op de foto stond een jonge man voor een huis. Het had een groene deur. Er was een kleine citroenboom naast de deur. De jonge man had zwart haar en een grote glimlach.

In the photo, a young man stood in front of a house. It had a green door. There was a small lemon tree next to the door. The young man had black hair and a big smile.

“Waar is dit?” vroeg Nick.

“Where is this?” asked Nick.

“Lygon Street. Het is het huis waar ik in mijn eerste jaar in Australië heb gewoond.”

“Lygon Street. It’s the house where I lived in my first year in Australia.”

“Je hebt me nooit over dat huis verteld.”

“You’ve never told me about that house.”

“Je hebt het nooit gevraagd.” Pappou heeft geglimlacht.

“You’ve never asked.” Pappou smiled.

Nick heeft zijn telefoon op tafel gelegd. “Oké. Ik vraag het nu.”

Nick put his phone on the table. “OK. I’m asking now.”

“Ik ben met een schip uit Griekenland gekomen,” zei Pappou. “Eenendertig dagen op zee. Ik was vijfentwintig, en ik sprak geen woord Engels. Ik had één tas en het adres van een neef.”

“I came from Greece on a ship,” said Pappou. “Thirty-one days on the sea. I was twenty-five, and I didn’t speak a word of English. I had one bag and the address of a cousin.”

“En je neef woonde aan Lygon Street?”

“And your cousin lived on Lygon Street?”