Τριάντα μέρες, καθόλου χρήματα

Το στοίχημα

The bet

Ο Γιόνας μένει στο Βερολίνο. Είναι είκοσι εννέα ετών. Δουλεύει σε ένα κατάστημα με τηλέφωνα.

Jonas lives in Berlin. He is twenty-nine. He works in a phone shop.

Στον Γιόνας αρέσουν τα χρήματα. Αλλά στα χρήματα δεν αρέσει ο Γιόνας. Φεύγουν πολύ γρήγορα.

Jonas likes money. But money does not like Jonas. It goes away very fast.

Κάθε πρωί, αγοράζει έναν καφέ με τέσσερα ευρώ. Κάθε μεσημέρι, αγοράζει ένα μπέργκερ. Κάθε βράδυ, αγοράζει μια πίτσα από το τηλέφωνό του.

Every morning, he buys a coffee for four euros. Every day at lunch, he buys a burger. Every evening, he buys a pizza on his phone.

Και τη νύχτα, αγοράζει πράγματα από το ίντερνετ. Κάλτσες με γάτες. Ένα φωτιστικό σε σχήμα μπανάνας.

And at night, he buys things on the internet. Socks with cats on them. A lamp in the shape of a banana.

Η Μία είναι η συγκάτοικός του. Έχει το δωμάτιο δίπλα στο δικό του. Η κουζίνα και το μπάνιο είναι και για τους δύο.

Mia is his flatmate. She has the room next to his. The kitchen and the bathroom are for both of them.

Το πρωί της Δευτέρας, υπάρχει ένα μεγάλο κουτί στην πόρτα. Η Μία το κοιτάζει.

On Monday morning, there is a big box at the door. Mia looks at it.

«Γιόνας! Τι είναι αυτό;»

“Jonas! What is this?”

«Ένα φωτιστικό», λέει ο Γιόνας. «Είναι μια μπανάνα.»

“A lamp,” says Jonas. “It is a banana.”

«Ένα φωτιστικό μπανάνα;»

“A banana lamp?”

«Είναι πολύ ωραίο. Είναι κίτρινο.»

“It is very nice. It is yellow.”

Η Μία ανοίγει το ψυγείο. Δεν έχει τίποτα μέσα. Μόνο ένα πολύ παλιό λεμόνι.

Mia opens the fridge. There is nothing in it. Only a very old lemon.

«Γιόνας, πού είναι τα χρήματά σου; Είναι η πέμπτη μέρα του μήνα. Και το ψυγείο είναι άδειο.»

“Jonas, where is your money? It is the fifth of the month. And the fridge is empty.”

«Τα χρήματά μου είναι στον καφέ μου. Και στην πίτσα μου. Και στην μπανάνα μου.»

“My money is in my coffee. And in my pizza. And in my banana.”