จุดไฟให้ได้

เส้นทางที่หนาวเย็น

The Cold Trail

วันนั้นเริ่มต้นด้วยอากาศหนาวและท้องฟ้าสีเทา หนาวมากและเทามาก เช้าวันนั้นชายคนนั้นออกจากเส้นทางสายหลักของยูคอน

The day began cold and grey, very cold and grey. That morning the man left the main Yukon trail.

ชายคนนั้นปีนขึ้นฝั่งดินสูง บนยอดมีทางเล็กๆ ทอดไปทางตะวันออกเข้าไปในป่าที่เต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่สีเข้ม มีคนใช้ทางนี้ไม่มาก ฝั่งดินชันมาก เมื่อขึ้นไปถึงยอดชายคนนั้นหยุดและดูนาฬิกา เป็นเวลา 9 โมงเช้า

The man climbed a high bank of earth. At the top, a small trail went east into the woods of big dark trees. Not many people used it. The bank was steep, and at the top the man stopped and looked at his watch. It was nine o’clock.

ท้องฟ้าไม่มีดวงอาทิตย์ และไม่มีเมฆด้วย เป็นวันที่ท้องฟ้าแจ่มใส แต่ทุกอย่างดูมืดและเศร้า ชายคนนั้นไม่กังวลเรื่องนี้ เขารู้ว่าดวงอาทิตย์จะไม่มาอีกสองสามวัน แล้ววันหนึ่งมันจะโผล่มาทางใต้ครู่หนึ่งและตกลงไปอีก

There was no sun in the sky, and there were no clouds either. It was a clear day, but everything looked dark and sad. The man did not worry about that. He knew the sun was going to stay away for a few more days. Then, one day, it was going to show itself in the south for a moment and go down again.

เขามองย้อนกลับไปตามทางที่ผ่านมา แม่น้ำยูคอนกว้างหนึ่งไมล์ และอยู่ใต้น้ำแข็งหนา 3 ฟุต บนน้ำแข็งมีหิมะหนาอีก 3 ฟุต ทุกอย่างเป็นสีขาวไกลสุดสายตา มีเพียงเส้นสีเข้มเส้นเดียวพาดผ่านความขาวนั้น

He looked back at the way behind him. The Yukon was a mile wide, and it lay under three feet of ice. On top of the ice there were three more feet of snow. Everything was white, as far as he could see. Only one dark line went across the white.

เส้นสีเข้มนี้คือเส้นทาง เส้นทางสายหลัก ทางใต้ไปไกล 500 ไมล์ถึงทะเล ทางเหนือไป 70 ไมล์ถึงเมืองดอว์สัน แล้วก็ไปไกลกว่านั้นอีกมาก

This dark line was the trail, the main trail. To the south it went five hundred miles to the sea. To the north it went seventy miles to the town of Dawson, and then much further.

แต่ทางที่ยาวไกล ดวงอาทิตย์ที่หายไป และความหนาวที่น่ากลัว ไม่ได้เข้าไปในใจของชายคนนั้นเลย นี่เป็นฤดูหนาวแรกของเขาในดินแดนนี้ เขาเป็นคนใหม่ที่นี่ และเขาไม่มีจินตนาการ เขาเร็วและระวังตัวในเรื่องของชีวิตประจำวัน แต่เขาไม่เคยถามว่าสิ่งเหล่านั้นมีความหมายอะไร

But the long trail, the missing sun and the terrible cold did not touch the man’s mind. It was his first winter in this country. He was new here, and he had no imagination. He was quick and careful in the things of everyday life, but he never asked what they meant.

ในดินแดนนั้นคนวัดความหนาวด้วยองศาแบบเก่า น้ำแข็งตัวที่ 32 องศา และลบ 50 องศาคือหนาวมากๆ สำหรับชายคนนั้น ลบ 50 องศาเป็นแค่หนาวและไม่สบายตัว มันหมายถึงต้องใส่ถุงมือ หมวกอุ่นๆ ที่คลุมหู ถุงเท้าหนาๆ และรองเท้ามอคคาซินอุ่นๆ

In that country, people measured the cold in old degrees. Water froze at thirty-two degrees, and fifty below zero was terribly cold. To the man, fifty below zero was only cold and unpleasant. It meant mittens, warm hats over the ears, thick socks and warm moccasins.

เขาไม่เคยคิดเลยว่าคนเราอ่อนแอแค่ไหนเมื่ออยู่ในความหนาว สำหรับเขา ลบ 50 องศาก็คือลบ 50 องศา ไม่มีอะไรมากกว่านั้น

He never thought about how weak a man is in the cold. For him, fifty below zero was fifty below zero, and nothing more.

เขาหันไปเดินต่อและถ่มน้ำลาย มีเสียงแตกดังแหลมและดัง เขาสะดุ้ง เขาถ่มน้ำลายอีกครั้ง น้ำลายแตกในอากาศอีกครั้ง ก่อนจะตกลงบนหิมะ เขารู้ว่าที่ลบ 50 องศา น้ำลายจะแตกเมื่อตกบนหิมะ แต่น้ำลายนี้แตกในอากาศ

He turned to go on, and he spat. There was a sharp, loud crack, and he jumped. He spat again. Again the spit cracked in the air, before it fell to the snow. He knew that at fifty below, spit cracked on the snow. But this spit cracked in the air.

แปลว่าหนาวกว่าลบ 50 องศา หนาวกว่าแค่ไหน เขาไม่รู้ และเขาไม่สนใจ เขากำลังจะไปเหมืองเก่า มันอยู่ที่เฮนเดอร์สันครีก พวกเพื่อนไปถึงที่นั่นแล้ว

So it was colder than fifty below. How much colder? He did not know, and it did not matter to him. He was going to the old claim. It was on Henderson Creek. The boys were already there.

พวกเพื่อนไปที่นั่นทางข้ามเนินเขา ส่วนชายคนนั้นมาทางอ้อมที่ยาวกว่า เพราะเขาอยากดูต้นไม้บนเกาะในแม่น้ำยูคอน เขาอยากตัดมันเป็นท่อนซุงหลังหน้าหนาว

The boys went there over the hills. The man came the long way round, because he wanted to look at the trees on the islands in the Yukon. He wanted to cut them for logs after the winter.

“ฉันจะถึงค่ายตอน 6 โมงเย็น” เขาคิด ตอนนั้นฟ้าจะมืดแล้วเล็กน้อย แต่พวกเพื่อนจะอยู่ที่นั่น จะมีไฟพร้อมอยู่แล้ว และมีอาหารเย็นร้อนๆ ด้วย

“I’ll be in camp at six o’clock,” he thought. It was a little after dark then, but the boys were going to be there. A fire was going to be ready, and a hot supper too.

เขากดมือลงบนก้อนใหญ่ใต้เสื้อแจ็กเก็ต นั่นคืออาหารกลางวันของเขา มันอยู่ใต้เสื้อเชิ้ตด้วย ห่อในผ้าเช็ดหน้า แนบกับผิวเปล่าๆ นั่นเป็นวิธีเดียวที่จะไม่ให้บิสกิตแข็งตัว เขายิ้มเมื่อคิดถึงมัน บิสกิตแต่ละชิ้นผ่าครึ่ง ชุ่มด้วยน้ำมันเบคอน และมีเบคอนทอดชิ้นหนาอยู่ข้างใน

He pressed his hand against a big lump under his jacket. It was his lunch. It was under his shirt too, in a handkerchief, against his bare skin. It was the only way to stop the biscuits from freezing. He smiled when he thought of them. Each biscuit was open, wet with bacon fat, and had a thick piece of fried bacon inside.