A Christmas Carol

Old Marley

Ο γέρο-Μάρλεϊ

Marley was dead. We must begin with that, and there is no doubt about it. After the funeral, four men wrote their names in the church book. One of them was Scrooge, and every businessman in London trusted that name.

Ο Μάρλεϊ ήταν νεκρός. Από εδώ πρέπει να αρχίσουμε και δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Μετά την κηδεία, τέσσερις άντρες έγραψαν τα ονόματά τους στο βιβλίο της εκκλησίας. Ένας από αυτούς ήταν ο Σκρουτζ, και κάθε επιχειρηματίας στο Λονδίνο εμπιστευόταν αυτό το όνομα.

So old Marley was as dead as a door-nail. But wait! I don’t really know what is so dead about a nail in a door. For me, a nail in a coffin is much deader.

Ο γέρο-Μάρλεϊ λοιπόν ήταν εντελώς νεκρός, σαν το καρφί της πόρτας. Μισό λεπτό! Δεν ξέρω πραγματικά τι είναι τόσο νεκρό σε ένα καρφί σε μια πόρτα. Για μένα, ένα καρφί σε ένα φέρετρο είναι πολύ πιο νεκρό.

But our grandfathers said it, and if I change their words, the country will fall. So I say it again: Marley was as dead as a door-nail.

Αλλά οι παππούδες μας το έλεγαν αυτό, και αν αλλάξω τα λόγια τους, η χώρα θα πέσει. Το λέω λοιπόν ξανά: ο Μάρλεϊ ήταν εντελώς νεκρός, σαν το καρφί της πόρτας.

Did Scrooge know this? Of course he did. The two men were partners for more years than I can count. Scrooge got all of Marley’s money, and he was Marley’s only friend.

Το ήξερε αυτό ο Σκρουτζ; Βέβαια το ήξερε. Οι δύο άντρες ήταν συνέταιροι για περισσότερα χρόνια από όσα μπορώ να μετρήσω. Ο Σκρουτζ πήρε όλα τα λεφτά του Μάρλεϊ και ήταν ο μοναδικός φίλος του Μάρλεϊ.

He was also the only person at the funeral who felt sorry, and he did not feel very sorry. He even did some good business on the same day.

Ήταν επίσης ο μόνος άνθρωπος στην κηδεία που λυπήθηκε, και δεν λυπήθηκε πολύ. Έκανε μάλιστα και μια καλή δουλειά την ίδια μέρα.

I must say it one more time: Marley was dead. If you don’t believe that, nothing wonderful can come from my story. Think of the play Hamlet. We know that Hamlet’s father is dead before the play begins, so his walk at night frightens us.

Πρέπει να το πω άλλη μία φορά: ο Μάρλεϊ ήταν νεκρός. Αν δεν το πιστεύεις αυτό, τίποτα θαυμάσιο δεν μπορεί να βγει από την ιστορία μου. Σκέψου το έργο Άμλετ. Ξέρουμε ότι ο πατέρας του Άμλετ είναι νεκρός πριν αρχίσει το έργο, και γι’ αυτό η βραδινή βόλτα του μας τρομάζει.

If he is alive, he is only an old gentleman who went out in the cold wind.

Αν είναι ζωντανός, είναι απλώς ένας γέρος κύριος που βγήκε έξω στον κρύο άνεμο.

Scrooge never painted over Marley’s name. Years later it was still there above the office door: Scrooge and Marley. New people in the business sometimes called him Scrooge and sometimes Marley. He answered them every time, because he did not care.

Ο Σκρουτζ δεν έβαψε ποτέ πάνω από το όνομα του Μάρλεϊ. Χρόνια μετά ήταν ακόμα εκεί, πάνω από την πόρτα του γραφείου: Σκρουτζ και Μάρλεϊ. Οι νέοι άνθρωποι στις δουλειές τον έλεγαν άλλοτε Σκρουτζ και άλλοτε Μάρλεϊ. Αυτός απαντούσε κάθε φορά, γιατί δεν τον ένοιαζε.

Oh, he was a hard old miser, that Scrooge! He was mean and greedy, and he held on tightly to every coin. Nobody ever saw him be generous, and he kept all his secrets to himself.

Ω, ήταν ένας σκληρός γέρος τσιγκούνης, αυτός ο Σκρουτζ! Ήταν σφιχτός και άπληστος και κρατούσε γερά κάθε νόμισμα. Κανείς δεν τον είδε ποτέ να είναι γενναιόδωρος, και κρατούσε όλα τα μυστικά του για τον εαυτό του.

His nose was thin and pointed, his eyes were red, and his thin lips were blue. His hair and eyebrows were white, and his voice was hard and unpleasant. His office was cold in the hottest days of summer, and it was no warmer at Christmas.

Η μύτη του ήταν λεπτή και μυτερή, τα μάτια του κόκκινα και τα λεπτά χείλη του μπλε. Τα μαλλιά και τα φρύδια του ήταν άσπρα και η φωνή του σκληρή και δυσάρεστη. Το γραφείο του ήταν κρύο και τις πιο ζεστές μέρες του καλοκαιριού, και τα Χριστούγεννα δεν ήταν πιο ζεστό.

Hot weather did not warm Scrooge, and winter did not make him any colder. The rain did not listen when people asked it to stop, and Scrooge listened even less.

Ο ζεστός καιρός δεν ζέσταινε τον Σκρουτζ και ο χειμώνας δεν τον έκανε πιο κρύο. Η βροχή δεν άκουγε όταν οι άνθρωποι της ζητούσαν να σταματήσει, και ο Σκρουτζ άκουγε ακόμα λιγότερο.

Nobody ever stopped him in the street to say, “My dear Scrooge, how are you? When will you come to see me?” Poor people never asked him for a coin. Children never asked him the time, and nobody ever asked him the way.

Κανείς δεν τον σταμάτησε ποτέ στον δρόμο να του πει: «Αγαπητέ Σκρουτζ, τι κάνεις; Πότε θα έρθεις να με δεις;» Οι φτωχοί δεν του ζήτησαν ποτέ ένα νόμισμα. Τα παιδιά δεν τον ρώτησαν ποτέ την ώρα και κανείς δεν τον ρώτησε ποτέ τον δρόμο.

Even the dogs of blind men knew him. When they saw him coming, they pulled their owners into a doorway. Then they wagged their tails and seemed to say, “It’s better to have no eyes than bad eyes, master!”

Ακόμα και τα σκυλιά των τυφλών τον ήξεραν. Όταν τον έβλεπαν να έρχεται, τραβούσαν τους αφέντες τους σε μια είσοδο. Μετά κουνούσαν την ουρά τους και έμοιαζε να λένε: «Είναι καλύτερα να μην έχεις μάτια παρά να έχεις κακά μάτια, αφεντικό!»