Een kerstverhaal

Oude Marley

Old Marley

Marley was dood. Daarmee moeten we beginnen, en daar is geen twijfel over. Na de begrafenis hebben vier mannen hun naam in het kerkboek geschreven. Eén van hen was Scrooge, en elke zakenman in Londen heeft op die naam vertrouwd.

Marley was dead. We must begin with that, and there is no doubt about it. After the funeral, four men wrote their names in the church book. One of them was Scrooge, and every businessman in London trusted that name.

Dus oude Marley was zo dood als een deurspijker. Maar wacht! Ik weet eigenlijk niet wat er zo dood is aan een spijker in een deur. Voor mij is een spijker in een doodskist veel doder.

So old Marley was as dead as a door-nail. But wait! I don’t really know what is so dead about a nail in a door. For me, a nail in a coffin is much deader.

Maar onze grootvaders hebben het zo gezegd, en als ik hun woorden verander, valt het land om. Dus ik zeg het nog een keer: Marley was zo dood als een deurspijker.

But our grandfathers said it, and if I change their words, the country will fall. So I say it again: Marley was as dead as a door-nail.

Wist Scrooge dit? Natuurlijk wist hij het. De twee mannen waren compagnons voor meer jaren dan ik kan tellen. Scrooge heeft al het geld van Marley gekregen, en hij was Marleys enige vriend.

Did Scrooge know this? Of course he did. The two men were partners for more years than I can count. Scrooge got all of Marley’s money, and he was Marley’s only friend.

Hij was ook de enige persoon bij de begrafenis die verdriet had, en hij had niet veel verdriet. Hij heeft zelfs op dezelfde dag nog goede zaken gedaan.

He was also the only person at the funeral who felt sorry, and he did not feel very sorry. He even did some good business on the same day.

Ik moet het nog één keer zeggen: Marley was dood. Als je dat niet gelooft, kan er niets moois uit mijn verhaal komen. Denk aan het toneelstuk Hamlet. We weten dat de vader van Hamlet dood is voordat het stuk begint, dus zijn wandeling in de nacht maakt ons bang.

I must say it one more time: Marley was dead. If you don’t believe that, nothing wonderful can come from my story. Think of the play Hamlet. We know that Hamlet’s father is dead before the play begins, so his walk at night frightens us.

Als hij leeft, is hij maar een oude heer die in de koude wind naar buiten is gegaan.

If he is alive, he is only an old gentleman who went out in the cold wind.

Scrooge heeft de naam van Marley nooit overgeschilderd. Jaren later was hij er nog steeds boven de deur van het kantoor: Scrooge en Marley. Nieuwe mensen in het vak hebben hem soms Scrooge en soms Marley genoemd. Hij heeft hun elke keer geantwoord, want het kon hem niets schelen.

Scrooge never painted over Marley’s name. Years later it was still there above the office door: Scrooge and Marley. New people in the business sometimes called him Scrooge and sometimes Marley. He answered them every time, because he did not care.

Oh, het was een harde oude vrek, die Scrooge! Hij was gemeen en gierig, en hij heeft elke munt stevig vastgehouden. Niemand heeft hem ooit royaal gezien, en hij heeft al zijn geheimen voor zichzelf gehouden.

Oh, he was a hard old miser, that Scrooge! He was mean and greedy, and he held on tightly to every coin. Nobody ever saw him be generous, and he kept all his secrets to himself.

Zijn neus was dun en spits, zijn ogen waren rood en zijn dunne lippen waren blauw. Zijn haar en zijn wenkbrauwen waren wit, en zijn stem was hard en onaangenaam. Zijn kantoor was koud op de heetste dagen van de zomer, en met Kerstmis was het niet warmer.

His nose was thin and pointed, his eyes were red, and his thin lips were blue. His hair and eyebrows were white, and his voice was hard and unpleasant. His office was cold in the hottest days of summer, and it was no warmer at Christmas.

Warm weer heeft Scrooge niet warm gemaakt, en de winter heeft hem niet kouder gemaakt. De regen heeft niet geluisterd toen mensen hebben gevraagd om te stoppen, en Scrooge heeft nog minder geluisterd.

Hot weather did not warm Scrooge, and winter did not make him any colder. The rain did not listen when people asked it to stop, and Scrooge listened even less.

Niemand heeft hem ooit op straat aangehouden om te zeggen: “Beste Scrooge, hoe gaat het met u? Wanneer komt u bij mij op bezoek?” Arme mensen hebben hem nooit om een munt gevraagd. Kinderen hebben hem nooit gevraagd hoe laat het was, en niemand heeft hem ooit de weg gevraagd.

Nobody ever stopped him in the street to say, “My dear Scrooge, how are you? When will you come to see me?” Poor people never asked him for a coin. Children never asked him the time, and nobody ever asked him the way.