De sleutel

Dit is een blauwe deur. Het is de achterdeur van de keuken.

This is a blue door. It is the kitchen’s back door.

Nina staat in de regen voor de deur.

Nina stands in front of it in the rain.

Ze heeft de sleutel in haar hand. Ze houdt hem vast.

She has the key in her hand. She holds it.

Het is een kleine sleutel. Het is geen heel goede sleutel.

It is a small key. It is not a very good key.

Ze denkt aan een plaats en een envelop.

She thinks about a seat and an envelope.

Een vrouw met een grote tas. Een briefje. “Nina, dit is een sleutel.”

A woman with a big bag. A note. “Nina, this is a key.”

Ze denkt aan de eerste blauwe deur. Nee! Nee! Nee!

She thinks about the first blue door. No! No! No!

Ze denkt aan de man van de trein. Sorry, sorry.

She thinks about the man from the train. Sorry, sorry.

Ze denkt aan de lerares. Ze denkt aan de man die leest.

She thinks about the teacher. She thinks about the man reading.

Ze denkt aan Leo en zijn kaart.

She thinks about Leo and his map.

Hij is nu tien. Hij heeft elke deur erop.

He is ten now. He has every door on it.

Ze denkt aan zwart brood. Ze denkt aan Omar die het eet.

She thinks about black bread. She thinks about Omar eating it.

Ze denkt aan Sara die nee zegt.

She thinks about Sara saying no.

Ze denkt aan Tom en zijn ene euro.

She thinks about Tom and his one euro.