Παράλληλο κείμενο Αγγλικά–Ελληνικά
The Canterville Ghost
Το φάντασμα των Κάντερβιλ
Όσκαρ Ουάιλντ · διασκευή
Μια πρωτότυπη ιστορία στα Αγγλικά από τη σειρά Easy Classics A2 · Εύκολα κλασικά A2, με τα Ελληνικά δίπλα, παράγραφο προς παράγραφο.
Ανοίγουμε τον αναγνώστη…
Mr. Otis Buys a House
Ο κύριος Οτις αγοράζει ένα σπίτι
Mr. Hiram B. Otis, the American Minister in England, wanted to buy Canterville Chase.
Ο κύριος Χάιραμ Μπ. Οτις, ο Αμερικανός πρέσβης στην Αγγλία, ήθελε να αγοράσει το Κάντερβιλ Τσέις.
“You are making a stupid mistake,” everybody told him. “That old house is haunted!”
«Κάνετε ένα ανόητο λάθος», του έλεγαν όλοι. «Αυτό το παλιό σπίτι έχει φαντάσματα!»
Lord Canterville, the owner, was a very honest man, so he warned Mr. Otis too.
Ο λόρδος Κάντερβιλ, ο ιδιοκτήτης, ήταν πολύ έντιμος άνθρωπος και γι’ αυτό προειδοποίησε κι αυτός τον κύριο Οτις.
“We do not live there now,” said Lord Canterville. “One evening my old aunt, the Duchess, was dressing for dinner. Suddenly two skeleton hands touched her shoulders, and she never really got well again.
«Εμείς δεν μένουμε εκεί τώρα», είπε ο λόρδος Κάντερβιλ. «Ένα βράδυ η γριά θεία μου, η δούκισσα, ετοιμαζόταν για το δείπνο. Ξαφνικά δύο χέρια από σκελετό άγγιξαν τους ώμους της και εκείνη δεν έγινε ποτέ πραγματικά καλά.
“Several people in my family have seen the ghost, Mr. Otis. Our priest, the Rev. Augustus Dampier, has seen it too. Our young servants left us. My wife could not sleep because of noises in the corridor and the library.”
»Αρκετοί άνθρωποι στην οικογένειά μου έχουν δει το φάντασμα, κύριε Οτις. Το είδε κι ο ιερέας μας, ο αιδεσιμότατος Όγκαστους Ντάμπιερ. Οι νεαροί υπηρέτες μας έφυγαν. Η γυναίκα μου δεν μπορούσε να κοιμηθεί από τους θορύβους στον διάδρομο και στη βιβλιοθήκη.»
“My lord,” answered Mr. Otis, “I will take the furniture and the ghost at a fair price. I come from a modern country, and we have everything that money can buy. If Europe has a ghost, we’ll soon put it in one of our museums.”
«Κύριε λόρδε», απάντησε ο κύριος Οτις, «θα πάρω τα έπιπλα και το φάντασμα σε δίκαιη τιμή. Έρχομαι από μια σύγχρονη χώρα και εμείς έχουμε ό,τι μπορούν να αγοράσουν τα χρήματα. Αν η Ευρώπη έχει ένα φάντασμα, σύντομα θα το βάλουμε σε ένα από τα μουσεία μας.»
“I am afraid the ghost is real,” said Lord Canterville with a smile. “People have known about it since 1584. It always appears before a death in our family.”
«Φοβάμαι ότι το φάντασμα είναι αληθινό», είπε ο λόρδος Κάντερβιλ με ένα χαμόγελο. «Οι άνθρωποι το ξέρουν από το 1584. Εμφανίζεται πάντα πριν από έναν θάνατο στην οικογένειά μας.»
“Well, the family doctor comes then too, Lord Canterville,” said Mr. Otis. “But there are no ghosts, sir, and the laws of nature will not stop for British lords.”
«Ε, τότε έρχεται και ο γιατρός της οικογένειας, λόρδε Κάντερβιλ», είπε ο κύριος Οτις. «Αλλά φαντάσματα δεν υπάρχουν, κύριε, και οι νόμοι της φύσης δεν θα σταματήσουν για τους Βρετανούς λόρδους.»
Lord Canterville did not really understand this. “You are certainly very natural in America,” he answered. “If you don’t mind a ghost in the house, that is fine. But remember, I warned you.”
Ο λόρδος Κάντερβιλ δεν το κατάλαβε πολύ καλά αυτό. «Είστε σίγουρα πολύ φυσικοί στην Αμερική», απάντησε. «Αν δεν σας πειράζει ένα φάντασμα στο σπίτι, εντάξει. Αλλά θυμηθείτε, σας προειδοποίησα.»
A few weeks later Mr. Otis bought the house, and his family moved there.
Λίγες εβδομάδες αργότερα ο κύριος Οτις αγόρασε το σπίτι και η οικογένειά του μετακόμισε εκεί.
Many American ladies in Europe pretended to be ill, because they thought it looked elegant. But Mrs. Otis was strong and healthy and never made this mistake.
Πολλές Αμερικανίδες στην Ευρώπη προσποιούνταν ότι ήταν άρρωστες, γιατί νόμιζαν ότι αυτό φαίνεται κομψό. Η κυρία Οτις όμως ήταν δυνατή και υγιής και δεν έκανε ποτέ αυτό το λάθος.
In many ways she was quite English. England and America shared everything now, except language, of course.
Από πολλές απόψεις ήταν αρκετά Αγγλίδα. Η Αγγλία και η Αμερική μοιράζονταν τώρα τα πάντα, εκτός από τη γλώσσα, φυσικά.
Her oldest son was a fair-haired young man who danced beautifully. His parents loved their country, so they named him Washington, and he always hated that.
Ο μεγαλύτερος γιος της ήταν ένας ξανθός νεαρός που χόρευε υπέροχα. Οι γονείς του αγαπούσαν την πατρίδα τους και τον ονόμασαν Ουάσινγκτον, και εκείνος το μισούσε πάντα αυτό.
Η αρχή διαβάζεται εδώ δωρεάν. Το υπόλοιπο βιβλίο, η αφήγηση και οι λήψεις για Kindle, Kobo και άλλες συσκευές ανάγνωσης έρχονται με το Reader. Πώς να το περάσετε στη συσκευή ανάγνωσής σας
Η πλήρης ιστορία συνεχίζεται στον αναγνώστη. Θέλετε έτσι και το δικό σας βιβλίο; Φτιάξτε παράλληλο κείμενο από οποιοδήποτε βιβλίο.
Η ίδια ιστορία σε Γερμανικά με Αγγλικά · Ελληνικά με Αγγλικά · Αγγλικά με Γερμανικά · Αγγλικά με Ισπανικά · Αγγλικά με Γαλλικά · Αγγλικά με Χίντι · Αγγλικά με Ινδονησιακά · Αγγλικά με Ιταλικά · Αγγλικά με Ιαπωνικά · Αγγλικά με Κορεατικά · Αγγλικά με Ολλανδικά · Αγγλικά με Πολωνικά · Αγγλικά με Πορτογαλικά · Αγγλικά με Ρουμανικά · Αγγλικά με Τουρκικά · Αγγλικά με Βιετναμικά · Αγγλικά με Κινεζικά · Ισπανικά με Αγγλικά · Γαλλικά με Αγγλικά · Χίντι με Αγγλικά · Ινδονησιακά με Αγγλικά · Ιταλικά με Αγγλικά · Ιαπωνικά με Αγγλικά · Κορεατικά με Αγγλικά · Ολλανδικά με Αγγλικά · Πολωνικά με Αγγλικά · Πορτογαλικά με Αγγλικά · Ρουμανικά με Αγγλικά · Τουρκικά με Αγγλικά · Βιετναμικά με Αγγλικά · Κινεζικά με Αγγλικά · όλες τις γλώσσες