Thirty Days, No Money

The bet

การพนัน

Jonas lives in Berlin. He is twenty-nine. He works in a phone shop.

โจนัสอยู่ที่เบอร์ลิน เขาอายุ 29 ปี เขาทำงานที่ร้านขายโทรศัพท์

Jonas likes money. But money does not like Jonas. It goes away very fast.

โจนัสชอบเงิน แต่เงินไม่ชอบโจนัส เงินหมดไปเร็วมาก

Every morning, he buys a coffee for four euros. Every day at lunch, he buys a burger. Every evening, he buys a pizza on his phone.

ทุกเช้า เขาซื้อกาแฟหนึ่งแก้วราคา 4 ยูโร ทุกวันตอนกลางวัน เขาซื้อเบอร์เกอร์ ทุกเย็น เขาสั่งพิซซ่าในโทรศัพท์

And at night, he buys things on the internet. Socks with cats on them. A lamp in the shape of a banana.

และตอนกลางคืน เขาซื้อของในอินเทอร์เน็ต ถุงเท้ารูปแมว โคมไฟรูปกล้วย

Mia is his flatmate. She has the room next to his. The kitchen and the bathroom are for both of them.

เมียเป็นเพื่อนร่วมห้องของเขา เธออยู่ห้องข้างๆ ห้องครัวกับห้องน้ำเป็นของทั้งสองคน

On Monday morning, there is a big box at the door. Mia looks at it.

เช้าวันจันทร์ มีกล่องใหญ่อยู่ที่ประตู เมียดูกล่อง

“Jonas! What is this?”

“โจนัส! นี่อะไร”

“A lamp,” says Jonas. “It is a banana.”

“โคมไฟ” โจนัสพูด “เป็นกล้วย”

“A banana lamp?”

“โคมไฟกล้วยเหรอ”

“It is very nice. It is yellow.”

“สวยมาก สีเหลือง”

Mia opens the fridge. There is nothing in it. Only a very old lemon.

เมียเปิดตู้เย็น ไม่มีอะไรในตู้เย็น มีแค่มะนาวเก่ามากหนึ่งลูก

“Jonas, where is your money? It is the fifth of the month. And the fridge is empty.”

“โจนัส เงินของคุณอยู่ที่ไหน วันนี้วันที่ 5 ของเดือน และตู้เย็นว่าง”

“My money is in my coffee. And in my pizza. And in my banana.”

“เงินของผมอยู่ในกาแฟ และในพิซซ่า และในกล้วยของผม”