Two Minutes Back

1

1

The watch belonged to my grandmother. It is old and heavy, made of silver. On the back there are two letters: “E. W.” Grandma gave it to me before her death.

นาฬิกาเรือนนี้เป็นของคุณยายผม มันเก่าและหนัก ทำจากเงิน ด้านหลังมีตัวอักษรสองตัว “E. W.” คุณยายให้ผมก่อนท่านเสีย

My name is Jonas, I’m twenty-eight and I live in Leipzig. I work in an office near the main station. My life is quiet. Maybe a little too quiet.

ผมชื่อโยนัส อายุ 28 ปี อยู่ที่ไลพ์ซิก ผมทำงานในออฟฟิศใกล้สถานีรถไฟกลาง ชีวิตผมสงบ บางทีอาจสงบเกินไปหน่อย

Back then Grandma said only one sentence: “Press the little button only once a day.” I laughed. I thought she was tired and confused.

ตอนนั้นคุณยายพูดประโยคเดียวว่า “กดปุ่มเล็กวันละครั้งเท่านั้นนะ” ผมหัวเราะ ผมคิดว่าท่านเหนื่อยและสับสน

For a year the watch lay in a drawer. Then my other watch broke. So I wore Grandma’s watch.

นาฬิกาเรือนนั้นอยู่ในลิ้นชักหนึ่งปี แล้วนาฬิกาอีกเรือนของผมก็เสีย ผมเลยใส่นาฬิกาของคุณยาย

It always kept exact time. Not a second too early, not a second too late. Only the little button on the side was a mystery to me.

มันเดินตรงเสมอ ไม่เร็วไปแม้แต่วินาทีเดียว ไม่ช้าไปแม้แต่วินาทีเดียว มีแต่ปุ่มเล็กที่ข้างนาฬิกาที่ผมไม่เข้าใจ