Κάθε πρωί

Κάθε πρωί στις έξι η ώρα, ο Μαξ στέκεται πάνω στη Νίνα.

Every morning at six o’clock, Max stands on Nina.

Δεν είναι ένας μικρός σκύλος.

He is not a small dog.

Ανοίγει ένα μάτι. Την κοιτάζει.

She opens one eye. He looks at it.

«Όχι», λέει η Νίνα.

“No,” Nina says.

Η Σάρα το λέει πάντα αυτό στον Μαξ. Δεν τον σταματάει ποτέ.

Sara always says that to Max. It never stops him.

Τώρα τρέχουν.

Now they are running.

Σήμερα είναι Σάββατο. Στις τέσσερις η ώρα φεύγει το τρένο.

Today is Saturday. At four o’clock the train leaves.

Ο Όμαρ περνάει με το παλιό ποδήλατό του. Έχει ψωμί για τον κύριο Λουντ.

Omar rides past on his old bike. He has bread for Mr Lund.

Υπάρχουν πολλές πόρτες σε αυτή την πόλη. Κόκκινες, άσπρες, μπλε.

There are a lot of doors in this town. Red, white, blue.

Η Νίνα ξέρει κάθε πόρτα.

Nina knows every door.

Αυτή η μπλε πόρτα λέει: «Όχι! Όχι! Όχι!»

This blue door says, “No! No! No!”

Αυτή η μπλε πόρτα είναι μια δασκάλα. Δεν είναι φίλη.

This blue door is a teacher. She is not a friend.

Αυτή η μπλε πόρτα είναι ένας άντρας με μια καρέκλα. Διαβάζει.

This blue door is a man with a chair. He is reading.

Αυτή η μπλε πόρτα είναι ένας μεγάλος καφέ σκύλος. Του αρέσει ο γείτονας του κυρίου Λουντ.

This blue door is a big brown dog. He likes Mr Lund’s neighbour.