Τώρα εσύ είσαι ο μάγειρας

Κάθε πρωί για δέκα εβδομάδες, η Νίνα και η γιαγιά φτιάχνουν ψωμί μαζί.

Every morning for ten weeks, Nina and Grandma make bread together.

Κάθε πρωί η γιαγιά το τρώει και λέει μία λέξη.

Every morning Grandma eats it and says one word.

«Όχι.»

“No.”

Είναι μια πολύ καλή λέξη σε εκείνη την κουζίνα. Αρέσει και στη Σάρα.

It is a very good word in that kitchen. Sara likes it too.

Σήμερα η γιαγιά σπάει το ψωμί της Νίνας στα δύο. Το τρώει αργά.

Today Grandma breaks Nina’s bread in two. She eats it slowly.

Το τρώει όλο. Δεν λέει τίποτα για πολλή ώρα.

She eats all of it. She says nothing for a long time.

Μετά βάζει ένα κλειδί πάνω στο τραπέζι.

Then she puts a key on the table.

Είναι μικρό και παλιό. Είναι το ίδιο κλειδί.

It is small and old. It is the same key.

Τώρα υπάρχουν δύο κλειδιά πάνω στο τραπέζι.

Now there are two keys on the table.

«Ποιο κλειδί είναι αυτό;» λέει η Νίνα.

“Which key is this?” Nina says.

«Αυτό είναι το κλειδί μου», λέει η γιαγιά. «Τώρα εσύ είσαι ο μάγειρας.»

“That is my key,” Grandma says. “Now you are the cook.”

Η Νίνα κοιτάζει τη γιαγιά.

Nina looks at Grandma.

«Και εσύ;»

“And you?”

Η γιαγιά κοιτάζει έξω από το παράθυρο.

Grandma looks out of the window.