Σαράντα οκτώ

Η τελευταία μέρα

The last day

Ο Μιν-τζουν ήταν μηχανικός σε ένα εργοστάσιο ανταλλακτικών αυτοκινήτων στη Σεούλ. Ήταν σαράντα οκτώ χρονών. Έφτιαχνε τις μηχανές εκεί.

Min-jun was a mechanic at a car-parts factory in Seoul. He was forty-eight years old. He fixed the machines there.

Την τελευταία Παρασκευή του Μαρτίου, το αφεντικό κάλεσε τους εργάτες στη μεγάλη αίθουσα.

On the last Friday in March, the boss called the workers into the big hall.

Μερικοί εργάτες κοίταξαν το πάτωμα. Μια γυναίκα άρχισε να κλαίει. Ο Μιν-τζουν στάθηκε πίσω και άκουσε.

Some workers looked at the floor. One woman started to cry. Min-jun stood at the back and listened.

«Λυπάμαι», είπε το αφεντικό. «Η εταιρεία κλείνει το εργοστάσιο. Σήμερα είναι η τελευταία μας μέρα».

“I’m sorry,” said the boss. “The company is closing the factory. Today is our last day.”

Κανείς δεν είπε τίποτα. Μετά ο φίλος του Μιν-τζουν από την επόμενη γραμμή σήκωσε το χέρι του.

Nobody said anything. Then Min-jun’s friend from the next line put up his hand.

«Και τι θα γίνει με τα λεφτά μας;» ρώτησε.

“What about our money?” he asked.

«Θα πάρετε μισθό δύο μηνών. Και ένα γράμμα από εμένα. Λυπάμαι πολύ. Είστε όλοι καλοί εργάτες».

“You’ll get two months’ pay. And a letter from me. I’m very sorry. You are all good workers.”

Μετά τη συγκέντρωση, ο Μιν-τζουν γύρισε πίσω στη μηχανή του. Ήταν ο αριθμός επτά, μια μεγάλη γκρίζα μηχανή για πόρτες αυτοκινήτων.

After the meeting, Min-jun went back to his machine. It was number seven, a big grey machine for car doors.

Ξεκίνησε στο εργοστάσιο το 2004. Δούλεψε εδώ για είκοσι δύο χρόνια. Κάθε μέρα, ερχόταν στις επτά και έφευγε στις πέντε.

He started at the factory in 2004. He worked here for twenty-two years. Every day, he came at seven and left at five.

Ήξερε κάθε μηχανή από τον ήχο της. Μια καλή μηχανή είχε έναν καλό ήχο. Μια χαλασμένη μηχανή είχε διαφορετικό ήχο.

He knew every machine by its sound. A good machine had a good sound. A sick machine had a different sound.

Ο φίλος του ήρθε και στάθηκε δίπλα του. «Τι θα κάνεις, Μιν-τζουν;»

His friend came and stood next to him. “What are you going to do, Min-jun?”

«Δεν ξέρω. Δεν έψαξα ποτέ για δουλειά. Ήρθα εδώ στα είκοσι έξι».

“I don’t know. I’ve never looked for a job. I came here at twenty-six.”

«Κι εγώ. Ποιος θέλει έναν μεγάλο μηχανικό; Όλα είναι υπολογιστές τώρα».

“Me too. Who wants an old mechanic? Everything is computers now.”