Grandpa and the Glasses

1

1

Jonas is eight. Every Wednesday he is at Grandpa’s. Grandpa is old, but funny. He cooks well, and he likes reading stories.

โยนาสอายุ 8 ขวบ เขาไปหาคุณตาทุกวันพุธ คุณตาแก่แล้ว แต่อารมณ์ดี คุณตาทำอาหารเก่ง และชอบอ่านนิทาน

Today is Wednesday. Jonas rings the bell. Grandpa opens the door. “Hello, Jonas! Come in!”

วันนี้เป็นวันพุธ โยนาสกดกริ่ง คุณตาเปิดประตู “สวัสดี โยนาส เข้ามาสิ”

“Hello, Grandpa! Will you read a story today?” “Yes, gladly,” says Grandpa. “But first I need my glasses.”

“สวัสดีครับคุณตา วันนี้คุณตาจะอ่านนิทานไหมครับ” “อ่านสิ” คุณตาพูด “แต่ก่อนอื่นตาต้องหาแว่นตาก่อน”

Grandpa looks. He looks on the table. There is the newspaper. There is a cup of tea. But there are no glasses.

คุณตาหาแว่นตา คุณตาหาบนโต๊ะ ตรงนั้นมีหนังสือพิมพ์ มีชาหนึ่งถ้วย แต่ไม่มีแว่นตา

“Hm,” says Grandpa. “Where are my glasses?”

“อืม” คุณตาพูด “แว่นตาของตาอยู่ที่ไหน”

Jonas looks too. He looks in the kitchen. He opens the fridge. In the fridge there is milk, cheese and a tomato. But no glasses.

โยนาสก็หาด้วย เขาหาในครัว เขาเปิดตู้เย็น ในตู้เย็นมีนม ชีส และมะเขือเทศหนึ่งลูก แต่ไม่มีแว่นตา

Grandpa looks in the bathroom. There is his toothbrush. There is his comb. But there are no glasses.

คุณตาหาในห้องน้ำ ตรงนั้นมีแปรงสีฟัน มีหวี แต่ไม่มีแว่นตา

“Maybe in the garden?” asks Jonas. They go into the garden. The neighbour’s cat is sitting there. The cat looks at Grandpa. Grandpa looks at the cat.

“ในสวนหรือเปล่าครับ” โยนาสถาม พวกเขาเดินไปในสวน แมวของเพื่อนบ้านนั่งอยู่ตรงนั้น แมวมองคุณตา คุณตามองแมว

“Have you got my glasses?” asks Grandpa. The cat says nothing. She walks away.

“เจ้าเอาแว่นตาของฉันไปหรือเปล่า” คุณตาถาม แมวไม่พูดอะไร มันเดินหนีไป

“Cats don’t have glasses, Grandpa,” says Jonas. “Cats see very well.”

“แมวไม่มีแว่นตาหรอกครับคุณตา” โยนาสพูด “แมวมองเห็นดีมาก”

“Lucky cats,” says Grandpa.

“แมวนี่สบายดีจัง” คุณตาพูด