The Noise at Night

1

1

Somebody was knocking on the door. It was three o’clock in the morning.

Er klopte iemand op de deur. Het was drie uur ’s nachts.

Sam opened his eyes and listened. Knock, knock, knock. Then a man’s voice: “I know you’re awake! I can hear you!”

Sam deed zijn ogen open en luisterde. Klop, klop, klop. Toen een mannenstem: “Ik weet dat je wakker bent! Ik hoor je wel!”

Sam wasn’t awake. Well, now he was. He went to the door in his T-shirt and opened it.

Sam was niet wakker. Nou ja, nu wel. Hij liep in zijn T-shirt naar de deur en deed open.

It was Norbert from 2A, in blue pyjamas, with a very red face.

Het was Norbert van 2A, in een blauwe pyjama, met een heel rood gezicht.

“Every night,” said Norbert. “Every night this week, at exactly three o’clock, there’s a noise in your flat. Bang, bang, bang. For half an hour. My bedroom is two floors under your kitchen, and in this building you hear everything through the pipes. And I have to get up at six.”

“Elke nacht,” zei Norbert. “Elke nacht deze week, om precies drie uur, is er lawaai in jouw flat. Bonk, bonk, bonk. Een half uur lang. Mijn slaapkamer zit twee verdiepingen onder jouw keuken, en in dit gebouw hoor je alles door de buizen. En ik moet om zes uur opstaan.”

“I’m really sorry,” said Sam. “But I was asleep. I think everybody here was asleep.”

“Het spijt me echt,” zei Sam. “Maar ik sliep. Ik denk dat iedereen hier sliep.”

“Then who is making the noise? A ghost?”

“Wie maakt dat lawaai dan? Een spook?”

At that moment, from the kitchen, they both heard it. Bang. Bang. Bang.

Op dat moment hoorden ze het allebei vanuit de keuken. Bonk. Bonk. Bonk.

Norbert looked at Sam. Sam looked at the kitchen door. Nobody moved.

Norbert keek naar Sam. Sam keek naar de keukendeur. Niemand bewoog.

“You go first,” said Norbert. “It’s your flat.”

“Ga jij maar eerst,” zei Norbert. “Het is jouw flat.”

Sam opened the kitchen door very slowly. The kitchen was dark and empty. And the noise stopped.

Sam deed de keukendeur heel langzaam open. De keuken was donker en leeg. En het geluid stopte.

“Well,” said Norbert. “I’m going back to bed. But if your ghost wakes me up again, I’m calling the police. Or a priest. Whoever comes first.”

“Nou ja,” zei Norbert. “Ik ga weer naar bed. Maar als je spook me weer wakker maakt, bel ik de politie. Of een priester. Wie er maar het eerst is.”