Het geluid in de nacht

1

1

Er klopte iemand op de deur. Het was drie uur ’s nachts.

Somebody was knocking on the door. It was three o’clock in the morning.

Sam deed zijn ogen open en luisterde. Klop, klop, klop. Toen een mannenstem: “Ik weet dat je wakker bent! Ik hoor je wel!”

Sam opened his eyes and listened. Knock, knock, knock. Then a man’s voice: “I know you’re awake! I can hear you!”

Sam was niet wakker. Nou ja, nu wel. Hij liep in zijn T-shirt naar de deur en deed open.

Sam wasn’t awake. Well, now he was. He went to the door in his T-shirt and opened it.

Het was Norbert van 2A, in een blauwe pyjama, met een heel rood gezicht.

It was Norbert from 2A, in blue pyjamas, with a very red face.

“Elke nacht,” zei Norbert. “Elke nacht deze week, om precies drie uur, is er lawaai in jouw flat. Bonk, bonk, bonk. Een half uur lang. Mijn slaapkamer zit twee verdiepingen onder jouw keuken, en in dit gebouw hoor je alles door de buizen. En ik moet om zes uur opstaan.”

“Every night,” said Norbert. “Every night this week, at exactly three o’clock, there’s a noise in your flat. Bang, bang, bang. For half an hour. My bedroom is two floors under your kitchen, and in this building you hear everything through the pipes. And I have to get up at six.”

“Het spijt me echt,” zei Sam. “Maar ik sliep. Ik denk dat iedereen hier sliep.”

“I’m really sorry,” said Sam. “But I was asleep. I think everybody here was asleep.”

“Wie maakt dat lawaai dan? Een spook?”

“Then who is making the noise? A ghost?”

Op dat moment hoorden ze het allebei vanuit de keuken. Bonk. Bonk. Bonk.

At that moment, from the kitchen, they both heard it. Bang. Bang. Bang.

Norbert keek naar Sam. Sam keek naar de keukendeur. Niemand bewoog.

Norbert looked at Sam. Sam looked at the kitchen door. Nobody moved.

“Ga jij maar eerst,” zei Norbert. “Het is jouw flat.”

“You go first,” said Norbert. “It’s your flat.”

Sam deed de keukendeur heel langzaam open. De keuken was donker en leeg. En het geluid stopte.

Sam opened the kitchen door very slowly. The kitchen was dark and empty. And the noise stopped.

“Nou ja,” zei Norbert. “Ik ga weer naar bed. Maar als je spook me weer wakker maakt, bel ik de politie. Of een priester. Wie er maar het eerst is.”

“Well,” said Norbert. “I’m going back to bed. But if your ghost wakes me up again, I’m calling the police. Or a priest. Whoever comes first.”