Mrs Berg

It is nine o’clock at night. There are no cars.

Het is negen uur in de nacht. Er zijn geen auto’s.

Nina stands by the river.

Nina staat bij de rivier.

This is the hotel. It is small. It has a white door.

Dit is het hotel. Het is klein. Het heeft een witte deur.

It is not blue. She goes in with Max and the bag.

Hij is niet blauw. Ze gaat met Max en de tas naar binnen.

A woman stands behind a desk, looking at a computer.

Een vrouw staat achter een balie en kijkt naar een computer.

She doesn’t look up.

Ze kijkt niet op.

“Good evening,” she says. “Your name, please?”

“Goedenavond,” zegt ze. “Wat is je naam, alsjeblieft?”

“Nina.”

“Nina.”

“There is no Nina. I am Mrs Berg. Do you have a booking?”

“Er is geen Nina. Ik ben mevrouw Berg. Heb je een reservering?”

“No,” Nina says. “I have a key.”

“Nee,” zegt Nina. “Ik heb een sleutel.”

She puts the key on the desk.

Ze legt de sleutel op de balie.

Mrs Berg looks at it for a long time. Her face does nothing.

Mevrouw Berg kijkt er lang naar. Haar gezicht doet niets.

“That is not one of my keys,” she says.

“Dat is niet een van mijn sleutels,” zegt ze.

“It is for a blue door. Is there a blue door here?”

“Hij is voor een blauwe deur. Is hier een blauwe deur?”