Η πίσω πόρτα

Η Νίνα τρέχει στην πόρτα της κουζίνας.

Nina runs to the kitchen door.

«Γιαγιά!» φωνάζει.

“Grandma!” she shouts.

Βάζει τα χέρια της στην πόρτα. Δεν ανοίγει.

She puts her hands on the door. It doesn’t open.

«Γιαγιά! Εγώ είμαι! Η Νίνα είμαι!»

“Grandma! It is me! It is Nina!”

Δεν υπάρχει τίποτα πίσω από την πόρτα. Είναι πολύ ήσυχα.

There is nothing behind the door. It is very quiet.

Παίρνει το κλειδί της. Το χέρι της είναι κρύο.

She takes out her key. Her hand is cold.

Το βάζει στην πόρτα. Δεν μπαίνει.

She puts it to the door. It doesn’t go in.

Όχι αυτή η πόρτα.

Not this door.

Ξέρει αυτές τις λέξεις. Τις ξέρει από την πρώτη μέρα.

She knows those words. She knows them from the first day.

Η πόρτα του ξενοδοχείου ανοίγει. Η κυρία Μπεργκ μπαίνει με βροχή στο παλτό της.

The door of the hotel opens. Mrs Berg comes in with rain on her coat.

Κοιτάζει τη Νίνα. Κοιτάζει το κλειδί.

She looks at Nina. She looks at the key.

Κοιτάζει το τηλέφωνο πάνω στη ρεσεψιόν.

She looks at the telephone on the desk.

«Αυτή η πόρτα είναι κλειστή», λέει.

“That door is closed,” she says.

«Η γιαγιά μου είναι στην κουζίνα σου!»

“My grandma is in your kitchen!”