Hoppel Can’t Sleep

1

1

It is night in the forest. The moon is round and bright. The birds are asleep. The mice are asleep. The foxes are asleep.

ตอนนี้เป็นเวลากลางคืนในป่า พระจันทร์กลมและสว่าง พวกนกหลับ พวกหนูหลับ พวกหมาจิ้งจอกหลับ

The rabbits are asleep too. Mummy Rabbit is asleep. Daddy Rabbit is asleep. The brothers and sisters are asleep. Only little Hoppel isn’t asleep.

พวกกระต่ายก็หลับเหมือนกัน แม่กระต่ายหลับ พ่อกระต่ายหลับ พี่น้องก็หลับ มีแค่ฮอปเพิลตัวน้อยที่ไม่หลับ

Hoppel lies in bed. He closes his eyes. He opens his eyes. He closes his eyes again.

ฮอปเพิลนอนอยู่บนเตียง เขาหลับตา เขาลืมตา เขาหลับตาอีกครั้ง

Then he hears something. “Grrr. Grrr.”

ตอนนั้นเขาได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง “กรรร กรรร”

Hoppel opens his eyes. “What’s that?”

ฮอปเพิลลืมตา “นั่นคืออะไร”

“Grrr. Grrr.”

“กรรร กรรร”

Hoppel is a little nervous. He gets up and goes quietly out of the house. The rabbits’ house is under a tree.

ฮอปเพิลกังวลนิดหน่อย เขาลุกขึ้นแล้วเดินออกจากบ้านเงียบๆ บ้านของพวกกระต่ายอยู่ใต้ต้นไม้

Up in the tree sits the owl. She has big yellow eyes. Owls don’t sleep at night.

นกฮูกนั่งอยู่บนต้นไม้ มันมีตาสีเหลืองโต นกฮูกไม่นอนในตอนกลางคืน

“Owl, Owl! Are you going ‘grrr, grrr’?”

“นกฮูก นกฮูก เธอทำเสียง ‘กรรร กรรร’ หรือเปล่า”

“No,” says the owl. “I go ‘hoo-hoo’. Not ‘grrr’.”

นกฮูกพูดว่า “ไม่ใช่ ฉันทำเสียง ‘ฮูก ฮูก’ ไม่ใช่ ‘กรรร’”

“Grrr. Grrr.”

“กรรร กรรร”

“There! Can you hear that?” asks Hoppel. The owl hears nothing. “Ask the frog,” she says. “The frog is at the pond.”

ฮอปเพิลถามว่า “นั่นไง เธอได้ยินไหม” นกฮูกไม่ได้ยินอะไรเลย มันพูดว่า “ไปถามกบสิ กบอยู่ที่สระน้ำ”