Two Left Feet

Go out more

ออกไปข้างนอกให้มากขึ้น

Beatriz worked at a dentist’s office in São Paulo. She answered the phone, made appointments and smiled at nervous people all day.

เบียทริซทำงานที่คลินิกทันตกรรมแห่งหนึ่งในเซาเปาลู เธอรับโทรศัพท์ นัดคิวคนไข้ และยิ้มให้คนที่กลัวหมอฟันทั้งวัน

She was thirty-seven and divorced. Her husband left two years ago. He lived in Rio now, with a new wife.

เธออายุ 37 และหย่าแล้ว สามีทิ้งเธอไปเมื่อสองปีก่อน ตอนนี้เขาอยู่ที่รีโอกับภรรยาใหม่

Every evening, Beatriz went home, made dinner and watched TV with her cat.

ทุกเย็น เบียทริซกลับบ้าน ทำอาหาร และดูทีวีกับแมวของเธอ

On Friday, her friend Carla came to the office at lunchtime. They ate sandwiches in the park across the street.

วันศุกร์ คาร์ลาเพื่อนของเธอมาที่ที่ทำงานตอนพักเที่ยง สองคนกินแซนด์วิชกันในสวนตรงข้ามถนน

“What did you do last weekend?” asked Carla.

“เสาร์อาทิตย์ที่แล้วเธอทำอะไร” คาร์ลาถาม

“I cleaned the flat. I watched a series. I washed the cat.”

“ฉันทำความสะอาดห้อง ดูซีรีส์ แล้วก็อาบน้ำให้แมว”

“You washed the cat?”

“เธออาบน้ำให้แมวเหรอ”

“He didn’t like it.”

“เขาไม่ชอบเลย”

Carla put down her sandwich. “Bia, you should go out more. You’re thirty-seven, not eighty.”

คาร์ลาวางแซนด์วิชลง “เบีย เธอควรออกไปข้างนอกให้มากกว่านี้นะ เธออายุ 37 ไม่ใช่ 80”

“I go out. I go to work every day.”

“ฉันก็ออกไปนะ ฉันไปทำงานทุกวัน”

“That’s not going out. Listen. There’s a dance school on my street. They have a forró class for beginners. Why don’t you try it?”

“นั่นไม่ใช่การออกไปเที่ยว ฟังนะ มีโรงเรียนสอนเต้นอยู่ที่ถนนบ้านฉัน เขามีคลาสฟอร์โรสำหรับมือใหม่ ลองไปดูไหม”

“Forró? Me? I can’t dance. I have two left feet.”

“ฟอร์โรเหรอ ฉันน่ะเหรอ ฉันเต้นไม่เป็น ฉันมีเท้าซ้ายสองข้าง”

“Everybody has two left feet in a class for beginners. That’s why it’s a class for beginners.”

“ทุกคนในคลาสมือใหม่ก็มีเท้าซ้ายสองข้างทั้งนั้นแหละ ก็เพราะอย่างนั้นถึงเป็นคลาสมือใหม่ไง”