Ali Baba and the Forty Thieves

In a town in Persia there dwelt two brothers, one named Cassim, the other Ali Baba. Cassim was married to a rich wife and lived in plenty, while Ali Baba had to maintain his wife and children by cutting wood in a neighboring forest and selling it in the town. One day, when Ali Baba was in the forest, he saw a troop of men on horseback, coming toward him in a cloud of dust. He was afraid they were robbers, and climbed into a tree for safety. When they came up to him and dismounted, he counted forty of them. They unbridled their horses and tied them to trees. The finest man among them, whom Ali Baba took to be their captain, went a little way among some bushes, and said: “Open, Sesame!” so plainly that Ali Baba heard him. A door opened in the rocks, and having made the troop go in, he followed them, and the door shut again of itself. They stayed some time inside, and Ali Baba, fearing they might come out and catch him, was forced to sit patiently in the tree. At last the door opened again, and the Forty Thieves came out. As the Captain went in last he came out first, and made them all pass by him; he then closed the door, saying: “Shut, Sesame!” Every man bridled his horse and mounted, the Captain put himself at their head, and they returned as they came.

Σε μια πόλη της Περσίας ζούσαν δύο αδέλφια, ο ένας ονομαζόταν Κασίμ και ο άλλος Αλή Μπαμπά. Ο Κασίμ ήταν παντρεμένος με μια πλούσια γυναίκα και ζούσε μέσα στην αφθονία, ενώ ο Αλή Μπαμπά έπρεπε να συντηρεί τη σύζυγο και τα παιδιά του κόβοντας ξύλα σε ένα γειτονικό δάσος και πουλώντας τα στην πόλη. Μια μέρα, καθώς ο Αλή Μπαμπά βρισκόταν στο δάσος, είδε μια ομάδα έφιππων ανδρών να έρχεται προς το μέρος του μέσα σε ένα σύννεφο σκόνης. Φοβήθηκε μήπως ήταν ληστές και σκαρφάλωσε σε ένα δέντρο για ασφάλεια. Όταν πλησίασαν και αφίππευσαν, μέτρησε σαράντα από αυτούς. Έβγαλαν τα χαλινάρια από τα άλογά τους και τα έδεσαν σε δέντρα. Ο πιο επιβλητικός άνδρας ανάμεσά τους, τον οποίο ο Αλή Μπαμπά θεώρησε αρχηγό τους, προχώρησε λίγο ανάμεσα σε κάποιους θάμνους και είπε: «Σουσάμι, άνοιξε!» τόσο καθαρά, που ο Αλή Μπαμπά τον άκουσε. Μια πόρτα άνοιξε στους βράχους, και αφού έβαλε την ομάδα να μπει μέσα, τους ακολούθησε, και η πόρτα έκλεισε ξανά από μόνη της. Έμειναν αρκετή ώρα μέσα, και ο Αλή Μπαμπά, φοβούμενος μήπως βγουν και τον πιάσουν, αναγκάστηκε να καθίσει υπομονετικά στο δέντρο. Επιτέλους, η πόρτα άνοιξε ξανά και οι Σαράντα Κλέφτες βγήκαν έξω. Καθώς ο Αρχηγός είχε μπει τελευταίος, βγήκε πρώτος και τους έβαλε όλους να περάσουν από μπροστά του· έπειτα έκλεισε την πόρτα, λέγοντας: «Σουσάμι, κλείσε!» Κάθε άνδρας χαλινάγωσε το άλογό του και καβαλίκεψε, ο Αρχηγός τέθηκε επικεφαλής τους, και επέστρεψαν από τον δρόμο που είχαν έρθει.

Then Ali Baba climbed down and went to the door concealed among the bushes, and said: “Open, Sesame!” and it flew open. Ali Baba, who expected a dull, dismal place, was greatly surprised to find it large and well lighted, hollowed by the hand of man in the form of a vault, which received the light from an opening in the ceiling. He saw rich bales of merchandise--silk, stuff-brocades, all piled together, and gold and silver in heaps, and money in leather purses. He went in and the door shut behind him. He did not look at the silver, but brought out as many bags of gold as he thought his asses, which were browsing outside, could carry, loaded them with the bags, and hid it all with fagots. Using the words: “Shut, Sesame!” he closed the door and went home.

Τότε ο Αλή Μπαμπά κατέβηκε και πήγε στην πόρτα που ήταν κρυμμένη ανάμεσα στους θάμνους, και είπε: «Σουσάμι, άνοιξε!» κι εκείνη άνοιξε διάπλατα. Ο Αλή Μπαμπά, που περίμενε ένα μουντό, καταθλιπτικό μέρος, εξεπλάγη πολύ όταν το βρήκε ευρύχωρο και καλοφωτισμένο, σκαλισμένο από ανθρώπινο χέρι σε σχήμα θόλου, ο οποίος δεχόταν το φως από ένα άνοιγμα στην οροφή. Είδε πλούσια δέματα εμπορευμάτων —μετάξι, υφάσματα-μπροκάρ, όλα στοιβαγμένα μαζί— και χρυσό και ασήμι σε σωρούς, και χρήματα σε δερμάτινα πουγγιά. Μπήκε μέσα και η πόρτα έκλεισε πίσω του. Δεν κοίταξε το ασήμι, αλλά έβγαλε έξω τόσους σάκους με χρυσάφι όσους υπολόγισε ότι μπορούσαν να μεταφέρουν τα γαϊδουράκια του, τα οποία βοσκούσαν έξω, τα φόρτωσε με τους σάκους και τα έκρυψε όλα με δεμάτια από κλαδιά. Χρησιμοποιώντας τα λόγια: «Σουσάμι, κλείσε!» έκλεισε την πόρτα και πήρε τον δρόμο για το σπίτι.

Then he drove his asses into the yard, shut the gates, carried the money-bags to his wife, and emptied them out before her. He bade her keep the secret, and he would go and bury the gold. “Let me first measure it,” said his wife. “I will go borrow a measure of someone, while you dig the hole.” So she ran to the wife of Cassim and borrowed a measure. Knowing Ali Baba’s poverty, the sister was curious to find out what sort of grain his wife wished to measure, and artfully put some suet at the bottom of the measure. Ali Baba’s wife went home and set the measure on the heap of gold, and filled it and emptied it often, to her great content. She then carried it back to her sister, without noticing that a piece of gold was sticking to it, which Cassim’s wife perceived directly her back was turned. She grew very curious, and said to Cassim when he came home: “Cassim, your brother is richer than you. He does not count his money, he measures it.” He begged her to explain this riddle, which she did by showing him the piece of money and telling him where she found it. Then Cassim grew so envious that he could not sleep, and went to his brother in the morning before sunrise. “Ali Baba,” he said, showing him the gold piece, “you pretend to be poor and yet you measure gold.” By this Ali Baba perceived that through his wife’s folly Cassim and his wife knew their secret, so he confessed all and offered Cassim a share. “That I expect,” said Cassim; “but I must know where to find the treasure, otherwise I will discover all, and you will lose all.” Ali Baba, more out of kindness than fear, told him of the cave, and the very words to use. Cassim left Ali Baba, meaning to be beforehand with him and get the treasure for himself. He rose early next morning, and set out with ten mules loaded with great chests. He soon found the place, and the door in the rock. He said: “Open, Sesame!” and the door opened and shut behind him. He could have feasted his eyes all day on the treasures, but he now hastened to gather together as much of it as possible; but when he was ready to go he could not remember what to say for thinking of his great riches. Instead of “Sesame,” he said: “Open, Barley!” and the door remained fast. He named several different sorts of grain, all but the right one, and the door still stuck fast. He was so frightened at the danger he was in that he had as much forgotten the word as if he had never heard it.

Έπειτα οδήγησε τα γαϊδουράκια του στην αυλή, έκλεισε τις πύλες, πήγε τα σακιά με τα χρήματα στη γυναίκα του και τα άδειασε μπροστά της. Την πρόσταξε να κρατήσει το μυστικό, κι εκείνος θα πήγαινε να θάψει το χρυσάφι. «Άφησέ με πρώτα να το μετρήσω», είπε η γυναίκα του. «Θα πάω να δανειστώ ένα δοχείο μέτρησης από κάποιον, όσο εσύ θα σκάβεις την τρύπα». Έτσι, έτρεξε στη γυναίκα του Κασίμ και δανείστηκε ένα δοχείο. Γνωρίζοντας τη φτώχεια του Αλή Μπαμπά, η συνυφάδα της είχε την περιέργεια να μάθει τι είδους δημητριακά ήθελε να μετρήσει η γυναίκα του, και με πονηριά έβαλε λίγο λίπος στον πάτο του δοχείου. Η γυναίκα του Αλή Μπαμπά γύρισε στο σπίτι, ακούμπησε το δοχείο πάνω στον σωρό του χρυσαφιού και το γέμιζε και το άδειαζε πολλές φορές, με μεγάλη της ικανοποίηση. Έπειτα το πήγε πίσω στη συνυφάδα της, χωρίς να προσέξει ότι ένα κομμάτι χρυσάφι είχε κολλήσει πάνω του, το οποίο η γυναίκα του Κασίμ αντιλήφθηκε αμέσως μόλις εκείνη γύρισε την πλάτη της. Της κινήθηκε έντονα η περιέργεια και είπε στον Κασίμ όταν εκείνος γύρισε στο σπίτι: «Κασίμ, ο αδελφός σου είναι πλουσιότερος από εσένα. Δεν μετράει τα χρήματά του ένα ένα, τα μετράει με το δοχείο». Εκείνος την παρακάλεσε να του εξηγήσει αυτό το αίνιγμα, πράγμα που έκανε δείχνοντάς του το νόμισμα και λέγοντάς του πού το βρήκε. Τότε ο Κασίμ ένιωσε τόσο μεγάλο φθόνο που δεν μπορούσε να κοιμηθεί, και το πρωί, πριν από την ανατολή του ηλίου, πήγε στον αδελφό του. «Αλή Μπαμπά», είπε δείχνοντάς του το χρυσό νόμισμα, «προσποιείσαι ότι είσαι φτωχός κι όμως μετράς χρυσάφι». Από αυτό ο Αλή Μπαμπά κατάλαβε ότι εξαιτίας της ανοησίας της γυναίκας του ο Κασίμ και η σύζυγός του γνώριζαν το μυστικό τους, κι έτσι ομολόγησε τα πάντα και πρόσφερε στον Κασίμ ένα μερίδιο. «Αυτό το θεωρώ δεδομένο», είπε ο Κασίμ· «πρέπει όμως να μάθω πού θα βρω τον θησαυρό, διαφορετικά θα τα αποκαλύψω όλα, κι εσύ θα χάσεις τα πάντα». Ο Αλή Μπαμπά, περισσότερο από καλοσύνη παρά από φόβο, του είπε για τη σπηλιά και τα ακριβή λόγια που έπρεπε να χρησιμοποιήσει. Ο Κασίμ άφησε τον Αλή Μπαμπά, με σκοπό να τον προλάβει και να πάρει τον θησαυρό για τον εαυτό του. Σηκώθηκε νωρίς το επόμενο πρωί και ξεκίνησε με δέκα μουλάρια φορτωμένα με μεγάλα σεντούκια. Σύντομα βρήκε το μέρος και την πόρτα στον βράχο. Είπε: «Σουσάμι, άνοιξε!» και η πόρτα άνοιξε και έκλεισε πίσω του. Θα μπορούσε να χορταίνει τα μάτια του όλη μέρα με τους θησαυρούς, αλλά τώρα βιάστηκε να μαζέψει όσο περισσότερους γινόταν· όταν όμως ήταν έτοιμος να φύγει, δεν μπορούσε να θυμηθεί τι έπρεπε να πει από τη σκέψη των τεράστιων πλούτων του. Αντί για «Σουσάμι», είπε: «Κριθάρι, άνοιξε!» και η πόρτα έμεινε ερμητικά κλειστή. Ανέφερε διάφορα είδη δημητριακών, όλα εκτός από το σωστό, και η πόρτα εξακολουθούσε να μένει σφαλιστή. Ήταν τόσο τρομαγμένος από τον κίνδυνο στον οποίο βρισκόταν, που είχε ξεχάσει τη λέξη σαν να μην την είχε ακούσει ποτέ.