One Suitcase

My name is Leila Yousef. I was thirty that December, I lived in Toronto, and I came home to St Nicholas Square for one reason only. I wanted to find out who had answered my letters to Saint Nicholas when I was a child.

Nazywam się Leila Yousef. Tego grudnia miałam trzydzieści lat, mieszkałam w Toronto i wróciłam na St Nicholas Square z jednego powodu. Chciałam się dowiedzieć, kto odpisywał na moje listy do Świętego Mikołaja, kiedy byłam dzieckiem.

I am telling this from the end, from Christmas Day. So I know now what I didn't know then. On the bus from the airport, on Thursday the third of December, I knew only three things. I had one suitcase. I had three weeks. And I had a story to find.

Opowiadam to od końca, od Bożego Narodzenia. Dlatego wiem teraz to, czego wtedy nie wiedziałam. W autobusie z lotniska, w czwartek trzeciego grudnia, wiedziałam tylko trzy rzeczy. Miałam jedną walizkę. Miałam trzy tygodnie. I miałam historię do znalezienia.

It was snowing when the airport bus reached the city centre. I changed to the 24, which goes to the square and stops there, because the square is the end of the line. The driver was a young woman with a Portuguese name on her badge, and she talked from the first stop to the last. She talked about the snow, the traffic and her mother's cooking. She asked me where I had come from.

Padał śnieg, kiedy autobus z lotniska dojechał do centrum. Przesiadłam się do 24, który jedzie na plac i tam kończy trasę, bo plac jest końcem linii. Kierowczynią była młoda kobieta z portugalskim nazwiskiem na identyfikatorze. Mówiła od pierwszego przystanku do ostatniego. Mówiła o śniegu, o korkach i o gotowaniu swojej mamy. Zapytała mnie, skąd przyjechałam.