Sindbad the Sailor

Sindbad and Hindbad

Sindbad i Hindbad

In the times of the Caliph Haroun-al-Raschid there lived in Bagdad a poor porter named Hindbad, who on a very hot day was sent to carry a heavy load from one end of the city to the other. Before he had accomplished half the distance he was so tired that, finding himself in a quiet street where the pavement was sprinkled with rose water, and a cool breeze was blowing, he set his burden upon the ground, and sat down to rest in the shade of a grand house. Very soon he decided that he could not have chosen a pleasanter place; a delicious perfume of aloes wood and pastilles came from the open windows and mingled with the scent of the rose water which steamed up from the hot pavement. Within the palace he heard some music, as of many instruments cunningly played, and the melodious warble of nightingales and other birds, and by this, and the appetising smell of many dainty dishes of which he presently became aware, he judged that feasting and merry making were going on. He wondered who lived in this magnificent house which he had never seen before, the street in which it stood being one which he seldom had occasion to pass. To satisfy his curiosity he went up to some splendidly dressed servants who stood at the door, and asked one of them the name of the master of the mansion.

Za czasów kalifa Harouna-al-Raschida żył w Bagdadzie ubogi tragarz imieniem Hindbad, którego pewnego niezwykle upalnego dnia posłano, aby przeniósł ciężki ładunek z jednego końca miasta na drugi. Zanim przebył połowę drogi, poczuł się tak znużony, że znalazłszy się na cichej ulicy, gdzie bruk skropiono wodą różaną i powiewał chłodny wietrzyk, złożył swój ciężar na ziemi i usiadł, by odpocząć w cieniu wspaniałego pałacu. Wkrótce uznał, że nie mógł wybrać przyjemniejszego miejsca; wyborne wonności drzewa aloesowego i kadzidełek docierały z otwartych okien, mieszając się z zapachem wody różanej, która parowała z rozgrzanego bruku. Z wnętrza pałacu dobiegała go muzyka, jakby wielu kunsztownie nastrojonych instrumentów, a także melodyjny śpiew słowików i innych ptaków. Z tego oraz z apetycznego zapachu rozlicznych wyszukanych potraw, który po chwili poczuł, wywnioskował, że odbywa się tam uczta i zabawa. Zastanawiał się, kto mieszka w tym okazałym domu, którego nigdy wcześniej nie widział, gdyż rzadko miał okazję przechodzić tą ulicą. Aby zaspokoić swą ciekawość, podszedł do wspaniale odzianych służących stojących u drzwi i zapytał jednego z nich o imię pana tej rezydencji.

"What," replied he, "do you live in Bagdad, and not know that here lives the noble Sindbad the Sailor, that famous traveller who sailed over every sea upon which the sun shines?"

„Jak to? – odrzekł tamten. – Mieszka pan w Bagdadzie i nie wie, że żyje tu szlachetny Sindbad Żeglarz, ów sławny podróżnik, który opłynął każde morze, na jakie świeci słońce?”